famvark follows the yellow brick road

nog een keer emigreren???

2009-11-03T10:27:00.008+11:00

De afgelopen tijd hebben we nogal wat zitten zwoegen, en denken, en wikken en wegen...

en de conclusie; het gaat zo niet langer. Iedere keer als ik Blog zit ik vloekend achter de computer- het werkt niet.
Nog een keer emigreren dus, over het wereld wijde web, naar een nieuw permanent adres.

en wel;

www.vanvark.com.au/dutsj

(let op, geen hoofdletters)

en voor de engelse versie- vooral over het werk dat we doen op het land;

www.vanvark.com.au/TrickleHill

zo. Wat een bevalling. Maar we zijn blij en zien de toekomst weer zonnig en vol verhalen tegemoet.

Hoe zit het eigenlijk met….

2009-09-28T10:22:00.001+10:00

De puppies?

Nou, dat is een heel verhaal. Maar om het kort te houden; Ghengis is niet zwanger. De puppies komen dus pas over een hele lange tijd!

Tjitske’s tanden?

Dat komt helemaal goed. Over 2 jaar en een paar duizend doller later.

De paarden?

Die rijden af en aan tussen rijschool en huis, afhankelijk van hun (vel van rug, snee in been, lump op schoft) en onze (armen uit de kom, eindeloos verschuivende heupen) beschadigingen. Nu staan ze weer even gezellig in de wei.

De drought?

Die lijkt over. Nu weet ik dat de regen hier heel lokaal valt maar wij hebben een paar liter gehad de afgelopen 2 weken. Ja, net toen we veel werk buiten wilde doen. Er zwemmen eenden op ons grasveld, en de waterplanten doen het weer goed. Onze twee watertanks waren in een dag vol.

Royal Melbourne show

2009-09-28T10:12:00.001+10:00

Rondom de voorjaarsvakantie is er; de Royal Melbourne Show!

Voor heel agrarisch Victoria een hoogtepunt, maar eigenlijk nog meer voor Victoriaanse families. In ieder geval voor ons.

De show staat voor; heel veel dieren kijken, rides en showbags.

En Vriendjes!!!!

Is dat niet leuk als je zomaar hele bekende mensen tegenkomt als je uit bent? Ze zien er in het wild alleen een beetje raarder uit dan op bezoek…

En BIER!

In het grand pavillion was er een grote bier proeverij geleid door Chris!! (van Masterchef)(mijn Held)

Ik had het geluk aan het einde van de tafel te zitten, en er ontzettend wetenschappelijk uit te zien, en mocht dus gaan voor het verschil tussen; Ale en Lager!!

Natuurlijk won ik (ahem)want als ervaren bierdrinker was dat verschil niet zo moeilijk.

Er was nog meer leuks op de show.

ENG!!!! (maar ik ben dan ook moeder)

De koeien test- mooie friese dames.

En paardjes met wielen.

Vliegende varkens En mannen die je graag als wwoofer wil; jezus wat gaat een boom doorhakken snel zo.

En dan; Beer cooking challenge!

Chris (ja die van Masterchef) daagde iemand uit het publiek uit, en natuurlijk kon Christian dat niet aan zich voorbijlaten gaan…

Piklets met zalm en room.

Oei, twee Chrissen op het podium…

Tja, als je dan als fan van beide de beslissende punten mag geven… wat doe je dan??

Wie zaagt er ook al weer bomen bij ons? en wie bouwt er boomhutten?

Christian won dus.

Maar de meisjes wilden toch met Chris op de foto! (ik ook, maar ja, ik heb de camera vast)

Een ride, Een showbag is de afspraak. Dat wordt natuurlijk uit onderhandeld tot 2, als je je geld goed managed- en dus dubbele lol met uitzoeken.

En oooooooh, een chocolade fontein….

Na een telefoontje van Odette dat Bregje een nachtje mag blijven (nee, die was inderdaad niet mee!) besloten wij dat het absoluut tijd was voor Ant’s Bistro.

En Christian is goed voor leuke tafeltruuks…

En oh, wat is dat eten weer lekker!

Iemand nog goeie tips voor een blogger blog op een Mac??

Christian

2009-09-28T09:32:00.001+10:00

Toen Suzan en Jasper vertrokken, op naar de regen in Tasmanie, (nadat ze eerst hielpen verhuisdozen uitpakken en de goten van kippen- en varkenshok aan te leggen), bleef Christian alleen achter.

Hoewel we eerst een beetje afwachtend waren geweest, of drie weken een 25 jarige jongen in je gezin nou wel zo’n goed idee was, waren we er inmiddels al redelijk van overtuigd dat dat wel het geval was. Goed idee!

Het grote doel van de Wwoofers deze periode was; voorbereiden op het fireseason. Nu zijn we daar niet helemaal aan toegekomen, maar een aantal dingen deden we wel; Bekijken van een sprinkler demonstratie in Mt. Burnett.

Dit systeem kan automatisch werken op hitte. Er zijn in de branden in Feb. twee huizen verloren met dit systeem, een omdat de boer de benzinekraan had dichtgedraaid. (niet doen dus) En de andere omdat de boer zijn reserve benzine kan naast de pomp had gezet. Die explodeerde dus.

Hoewel we niet overtuigd zijn dat dit het ultieme systeem is, is het wel het enige dat redelijk werkt.

Thuisgekomen deden de mannen wat voorbereidend werk voor de watertanks, en maakten en passant hun eigen waterballet; de kraan-leiding brak af.

‘s Avonds reden we naar iets anders bijzonders; verderop in Evans rd. woont iemand die zijn huis helemaal zelf gebouwd heeft, van stro, met een laagje. We kregen een rondleiding van Thorsten en Asha, die toevallig ook het aanrecht hadden wat wij graag willen. Het is grappig dat een huis uit natuurlijke materialen ook meteen zoveel beter aan voelt.

Andere leuke dingen die we gedaan hebben zijn; bomen uit het bos halen voor no dig beds,

Lekker koken (Christian houdt van koken en is niet vies van experimenteren, dus; Fig stuffed Goat (Geinspireerd door Chis’ Masterchef)

En dat de volgende dag opeten met de ponies…

Een Boomhut bouwen voor de meiden….

En, omdat de overvloedige regen (what Drought???) natte smurrie in het eten gooide maakten we, naast heel veel verhuisdozen open, ook nogal wat taarten. YUM!!

Grote voordeel is dat de TV kamer (puppiekamer/badkamer/opslaghok) nu heel snel af is gekomen, en we weer naar onze boeken kunnen kijken. (en lezen terwijl de meiden TV kijken)

Om de meiden en onze Amerikaan een beetje op te voeden namen we iedereen mee naar de Dali tentoonstelling in Melbourne. Wij vonden het fantastisch- voor zover we werk hebben gezien, de meiden veel minder dan ik verwachtte, maar ik denk dat Christian er het meeste van heeft opgestoken. Eerst even door het park wandelen…

De National Gallery heeft een hele mooie waterwand, die er mooi uitziet van binnen…

En super leuk is van buiten…

Kortom, leuke maar vermoeiende weken.

Nog iemand om te komen helpen met wat bosjes weghalen? Eiken planten?

New Blog

2009-09-23T11:00:00.006+10:00

Helemaal nieuw? Nee dat niet, maar omdat we steeds meer Wwoofers (willen) ontvangen heb ik een tweede website begonnen, met daaraan ook een Blog. In het Engels, zodat alle internationale mensen het kunnen lezen.
Daarnaast blijf ik worstelen met mijn NL blog- want er gebeuren nog steeds genoeg dingen, ik krijg het alleen niet op het internet!!

http://www.vanvark.com.au/TrickleHill/Welcome.html

Wwoofers in september

2009-09-13T11:09:00.004+10:00

Wwoofers 2

Na vruchteloze mailtjes met respectievelijk een chinese en een koreaanse wwoofer. besloten we Vrijdag een oproep te plaatsen op het Wwoof- forum. Met al die geplande bezoeken hadden wij inmiddels een lijst van klussen die gedaan moesten worden, en als die lijst er eenmaal is, maar niemand om het te doen, wordt dat vrij frustrerend.
Christian reageerde binnen een uur. Amerikaans, en op zoek naar een plak voor 3 weken. Hij zou de maandag erna aankomen, als het liften goed ging. Zondag kregen we een telefoontje; Hij was al in Pakenham, of we konden halen…
5 minuten later weer een telefoontje, van Suzan en Jasper uit, Jawel, Nederland. Kom ook maar!
Zondag avond hadden we ineens 3 wwoofers, die maandag direct begonnen Eikebomen planten. Eiken, omdat dat de enige bomen zijn die het vuur in Marysville hebben overleefd, en een buffer van onbrandbare bomen klinkt best goed.

Dinsdag stond, om spierpijn tegen te gaan, een rustige klus op het program; De goten van het kippenhok. Helaas; het regende en stormde de hele dag, dus werd het schilderen; Mijn atelier. Heerlijk! Alledrie werken ze knetter hard, en er gebeurt zoveel, vooral dingen waar ik helemaal geen zin in heb!

Na het geverf gingen we even wandelen in Bunyip state, dat inmiddels deels ontgrendeld is. Triest- al die verbrande bomen, in de regen. Zwart en Grijs- maar wel mooie plaatjes.

Woensdag ochtend maakten ze mijn atelier even af, om door te gaan met het wegzagen en omtrekken van de begroeiing rondom de dam, want de wortels steken door de wand en die lekt dus. En dat willen we niet, want we hebben dat water nodig voor het fireseason. ‘s Avonds een verrassing; Een hele map met Nederlandse film, en dat is toch eigenlijk wel heel erg lekker… Oh wat zijn ze mooi die Amsterdamse grachten… We gaan het bijna missen!

Donderdag; eindelijk! mooi weer! Art en ik gingen paardrijden, terwijl onze drie gasten zich op de driedimensionale chinese puzzel stortten die greenhouse heet. Dat bleek wat ingewikkelder dan verwacht, maar het grootste probleem zat hem in het uitvogelen van de bablefish vertaalde gebruiksaanwijzing. Rond 12 uur kwamen we helpen en rond 5 uur hadden we met vereende krachten het hele greenhouse in elkaar! Jippie!!
Vrijdag; Vrij! Na zo’n volle dag hadden onze gasten een dagje vrij verdiend. Jasper en Christian deden even de laatste platen in het huis, terwijl wij een gesprekje hadden op Emerald secondary, waarna, we Hop, naar Melbourne reden voor de Victoria market. Leuk! Visjes, groentes en hoeden en Didgeridoos, goeie koffie… Echt genieten. Thuisgekomen bleek echter dat de wind de chinese puzzel ook waardeerde; alle platen waren uit het kas gewaaid en lagen over het bos verspreid. was weer een werkdag, met redelijk weer, maar niet mooi genoeg om de platen in de greenhouse te zetten. Jasper en Suzan bogen zich over de goten van de varkensstal, en Christian en ik raapten poep, bouwden een biodynamische compost hoop, en art en Chris maakten wat brandstapels voor in betere tijden.

(en ik moet het toch even kwijt- probeer geen blog bij te houden op een Mac- om gek van te worden!!)

Powerrrrrrrrr!

2009-08-26T21:57:00.001+10:00

Als je zo extreem (ahum) rural woont als wij, dan heb je wel eens een lastigheidje. Daar kun je je op voorbereiden. Soms.
Als hier een stormwaarschuwing uitgaat is een van de dingen die je bv doet; de kaarsen zoeken, de zaklampen klaarleggen, als je electrisch kookt; zorgen dat je je eten zover hebt voorbereid dat de rest op de barbecue kan, de kinderen douchen, (zolang er warm water is), je mobiele telefoon opladen,je huis opruimen zodat je overal goed kunt lopen, etc.

Adelaide, Sydney, Canberra en Melbourne lagen blijkbaar al plat, toen het hier nog een rustig windje was. De Galeforce wind die voorspeld was, stak op rond vijven en duurde een uurtje. Wij lachen. Tot de buurman belde met het bericht dat er een boom, op een boom, op een boom, op een boom...op onze powerline was gevallen, en dat hij het vanuit zijn keukenraam kon zien knetteren, vonken, roken, en uiteindelijk vlammen (de buurman is een beetje neurotisch en belt graag en vaak).
Hij had wel de council, de CFA (brandweer) en de SES (de algehele noodtroepen) gebeld, en dat was fijn, want die begonnen de bomen zo'n beetje weg te halen, tot ze werden weggeroepen voor een echte noodtoestand.

Toen de kinderen wat later dan normaal naar bed gingen was alles nog ok, maar rond half elf viel de boom toch echt, en daarmee de powerline.
Donker.

Natuurlijk maar goed ook, je wil niet zo'n brandende draad door je bos.

Gelukkig hadden we een goed excuus voor lekker uitslapen, en toen de kinderen naar school waren, en de paarden in de paddock waar de lijn niet in lag (dat zouden we naar vinden, als de powermeneren even zouden uitproberen of het al ging, en er staat net een paard bovenop), gingen wij lekker banken shoppen, want wat moet je anders?

Let even op de geweldige vlag aan de lijn; hoe maak je anders duidelijk dat er een powerlijn over de weg hangt???

's Middags stonden er nog allemaal trucks en kranen voor en op onze driveway, om palen te controleren, bomen veilig weg te halen, etc etc. En uiteindelijk de lijn weer op te krikken. Tegen vijven waren we de laatsten in de regio die nog geen stroom hadden. Dat is dan het nadeel van zo ver van de weg wonen. (nou ja, overal kaarsjes, best gezellig!)
En koken bij een zaklamp heeft ook zo zijn charme.

allemaal beestjes

2009-08-14T13:31:00.001+10:00

Ja sorry, het wordt een beetje saai, maar ik moet wel over paardjes bloggen... We rijden nu eenmaal veel ineens, en het is leuk!
En als je dan Arthur zo relaxed een half uur met Branko (de man van Yvonne) ziet kletsen, dan is dat weer een foto waard, want anders zou het iedereen volledig ontgaan dat Art ook enthousiast rijdt iedere week. Branko zelf bewoog snel uit foto gebied, maar ja de knip ik lekker toch!

's middags gingen de meiden lekker uit rijden, Tjits op nieuwe Storm, en Diuwke op Portica, dat moet nu wel, want Tjits rijdt haar nu minder vaak...
Wel spannend zo'n nieuwe pony voor het eerst op nieuw terrein, maar alles ging goed.

En wat is Porticaatje klein!!

Na het inrijden op de aanstaande arena, hop, naar het bos!

En weer afzadelen....

Ik weet het, niet zo'n interessante post, maar wel een leuke dag!!

Vet Check

2009-08-08T07:51:00.000+10:00

Vrijdag was- als alles goed ging, en voornamelijk, als Tjitske Storm (nog) leuk vond.
Tom kwam naar Yvonne, en aangezien hij een hekel heeft om checks te doen, (want mensen willen eigenlijk niet horen dat een paard dat ze leuk vinden niet gezond is) begon ik maar met opnoemen waar ik me zorgen om maakte.
Dat is niet; temperament. Dat is wel; stijf achterbeen, melanoma onder staart (iets waar mensen en honden liefst morgen aan geopereerd worden, maar paarden jaaaaaaren mee kunnen leven) en een zweer in zijn mond.

Eerst even zijn hart checken; heel goed voor een 20 jaar oud paard. Ook zijn 'gut' klinkt goed.
Dan zijn flexibiliteit; Tom is onder de indruk van zijn knieën, die kunnen heel ver gebogen!
Hij checkt nog wat dingen als; vorm van de hoeven, ogen, reactievermogen, en 'gang'. Hij is erg onder de indruk van Storm, denkt dat hjij erg intelligent is en heel veel training heeft gehad. Een van de dingen die hij laat zien is dat Storm 'gevoel heeft van ruimte' of wel, waar hij zelf is. Veel paarden hebben dat niet, maar Storm stapt netjes kruislings als je hem in zijn zij port. Hij struikelt niet over zijn eigen voeten...

Dan de 'zorg' dingen. Met de flextest kijkt Tom hoe lang zijn poten blijven na een lange flex. Of wel; poot hoog en in een nare positie, en dan gelijk trotten. Storm doet het met alle benen goed, behalve met rechts achter. Die blijft een hele arena stijf. Oei.
De ulcers in zijn mond, zijn volgens Tom iets tijdelijks, want niet veroorzaakt door scherpe tanden. Zijn tanden zijn eigenlijk goed voor een paard van 20. Hij peutert er een beetje aan, maar komt er niet uit. Misschien dat hij zich ergens aan gestoten heeft? Een te scherp bit?
Wat hij wel vindt, zijn melanoma bobbels aan zijn lip. Dat is minder, want als ze uitspreiden, kunnen ze pijn doen als hij het bit in zijn mond heeft. En dan is rijden lastig. Nogmaals, alle grijze paarden in Australie hebben Melanoma, dus je weet dat ze minder oud worden dan andere kleuren.
Hij oppert de voorzichtige gedachte dat de ulcer in Storms mond een melanoma kan zijn, maar hij weet het niet.
Over het geheel genomen, is Tom echter erg gecharmeerd van onze aanwinst (die het nu langzaam aan het worden is) en hij maakt zich geen zorgen over de minpunten, als je een levenspan van 2-4 jaar accepteert. Of langer. Of korter. De pluspunten (zijn training, zijn temperament, zijn soepelheid in zijn hele lijf en zijn intelligentie) winnen het met sprongen. En natuurlijk, onze inmiddels onstane liefde. Wat een schatje!

Hondje

2009-08-05T13:10:00.001+10:00

Nee, nee, nog steeds geen puppies...
Wel een extra hondje, een logee.
Met 3 pagina's instructies, een olievat vol voer (waar ze 2 x per dag een half handje uit mag) een kingsize bed voor haarzelf, en een logeertas vol speeltjes. Kortom; Ghengis is jaloers, en vindt het maar een verwend kreng.

Emmy zelf, vindt ons maar raar; wij spelen niet, ze moet de hele tijd buiten zijn, we vergeten de koekjes, en ze moet helpen in de tuin werken (Graven, Emmy! Graven!)
Maar gelukkig zeggen we ook soms dat ze lief is, en dan knabbelt ze lekker aan je oren, en likt ze je nek (en dat kietelt!)
Een van de instructies was dat we de 'agility' kennis niet verloren mochten laten gaan, dus er moest een stormbaan gebouwd worden.
Dat werd een zakgeld klusje voor de kinderen;

Emmy zelf vond het heel erg leuk om langs die rennende en klimmende kinderen te rennen, en heeft de doos drie keer genomen, tot hij inklapte, waarna de kinderen de rest van de dag maar zelf klommen en klauterden.

Emmy rent ook achter ballen aan, maar alleen achter mooie schone, en omdat de gooitechniek van onze kinderen die van mijzelf benaderen, heb ik verschillende blauwe plekken op mijn gezicht, (terwijl ik toch heel veilig achter ze stond)

Ook Portica werd gestimuleerd door Emmy; aan de lunge-lijn, met een blaffende koe achter haar aan (zo moet ze het gezien hebben) kon ze ineens over bomen en plassen heen springen die ze normaal nooit gehaald zou hebben. Guts wat een stress! En wat is het leven toch leuk met een beetje stress!

Het is gezellig zo'n groot onbehouwen beest in huis. Maar Ghengis fluisterde net in mijn oor, of ze alsjeblieft heel gauw weer naar huis mag, dan heeft zij tenminste plek voor haar puppies...

Storm

2009-08-05T12:57:00.001+10:00

Winter, Donder, Storm...
Met hoofdletters? Jawel!

Na het ponyclub debacle, wat wellicht in het bloghiaat is blijven hangen (kort dan; ponyclub is leuk, maar Tjits is twee keer van Portica gebuckt, dus de conclusie- grotere pony was snel getrokken) zijn we 'op zoek' naar een grotere pony. 'Op zoek' omdat Tjits niet overtuigd is, want die is te serieus om zo maar ergens voor te gaan. Langzaam dus. Maar als zowel ik als Yvonne enthousiast worden over een advertentie, dan is dat een kijkje waard.
Dit is Storm;

Storm is, volgens Suzy die hem verkoopt voor een meisje dat teveel van hem houdt (en al dat gesnotter doet het niet zo goed bij nieuwe kopers) maar niet zo goed rijdt, een pony dol op games, jumping, rides out, en met dressage experience.
Ongeveer precies wat wij zoeken, behalve dan dat hij wit is. Net als Winter... (voorheen Mist, om in de sfeer te blijven)

We denken en praten,en besluiten; Nee. Niet omdat hij niet is wat WIJ willen, maar omdat Tjits nog niet klaar is /het niet zeker weet, en zij is degene die hem moet rijden na school, en daar zin in moet hebben.

Zondag bel ik Suzy op om het te vertellen, waarop zij een trial aanbiedt. Een week, ze brengt hem vandaag, 'ok?' 5 minuten bedenktijd later; 'ok.'

Volgende kopje dus; Storm bij Yvonne.
En dat klopte want Zondag nacht stormde het hier vreselijk (@Marieke; het was prachtig weer, 25 graden, volgende regel pas verder lezen, ok??) en vloog er van alles door de lucht, dus een goed begin was het niet voor die arme pony.
Maandag zijn we gelijk stevig begonnen; 2 lessen van Katie.

Storm is erg 'forward going' wat zoveel betekend als; RENNEN!!!!!
Tjits vond het wel erg snel, en ze wil eigenlijk een pony die je gewoon uit de paddock kan trekken en dan rijden. Niet eerst een half uur rustig maken. Uitleggen dat de omgeving (paddocks, stallen, indoor arena etc) hem onrustig maken - het meeste heeft hij nog nooit gedaan/gezien.. Het is allemaal een beetje veel als je 12 bent, en nog niet eens zeker weet of je wel een pony wil.
De tweede les was heel erg anders. Er was nog een pony, en er was nog een paard- de meeste paarden doen het daar goed op. Winter heb ik maar even in de wei gehouden. Storm was rustig, deed wat hem gevraagd werd, en echt, heel anders beestje.
Dinsdag had Tjits een les van Yvonne. Die werkt stevig aan houding, ellebogen, hielen, etc, en Storm deed alles prima, in zijn eentje in de indoor arena. Niks geen rennen meer, gewoon; werken, voor Tjits.

Ze heeft hem zelfs gecantered (galopperen), op de cirkel, en hij deed het goed. Maar ja; het is aan Tjits.

Wij wachten dus af.....

Dinsdag;

Tja, wel een beetje vreemd paard...

Ligt het nou aan witte paarden? Of weet Tjits gewoon niet hoe ze op een paard moet zitten??

WWOOF!!!

2009-07-27T04:27:00.000+10:00

Nee, geen puppies nog, maar Woensdag werd ik gebeld door een meisje, Nadine, of ze bij ons kon komen wwoofen.
Wwoofers zijn willing workers on organic farms, en omdat wij groente verbouwen, dieren huiden en dat zonder chemicalien doen, zijn wij een organic farm.
Hoewel we het deze week vrij druk hebben, en veel weg zijn, hebben we ze, na dat uitgelegd te hebben, uitgenodigd. Het idee is dat ze 4-6 uur werken voor voedsel en onderdak. En leren, natuurlijk. Over water tekort (geen 3 douches per dag), de grond verbeteren, en verpesten.
Nadine en Johann hebben 4 maanden gereisd en het geld is een beetje op, en Johanns ouders komen zondag. Daarna reizen ze verder. Wij zijn blij want er gebeurt veel werk, en vooral veel klussen waar we anders niet aan toe zouden komen. (of geen zin in hebben in ons eentje.)
Donderdag kregen ze een rondleiding, en Vrijdag begon het werk; Paardenpoep halen.

Dat was leuk werk! Yvonne heeft een berg van 4 jaar stalpoep, en dat mag best weg. En het mag best op onze veggie patch, want de grond is zo slecht.
Thuis gekomen spreidden we het uit.

De haan houdt het goed in de gaten...

Zaterdag was een soort van vrije dag- afgezien van de organic fair waar we graag heen wilden- maar Nadine en Johann zijn onvermoeibaar. Ze gaan door met uitspreiden, zo gauw we thuiskomen. De rode tractor is natuurlijk ook wel een kleine incentive...
Zondag is er meer dag, dus meer tractor rijden, en pony wassen!

Daarna heeft Johann even die rot-berken eruit gehaald,
en Nadine de koolplantjes in grotere potten gezet, zodat ze goede wortels hebben voor ze in de no dig beds gaan.

Maandag hadden we nog een verassing; van een vriend kregen we zo maar een trailer kippenpoep! (dat stinkt)
Het is ontzettend leuk om mensen in huis te hebben (het zijn gelukkig leuke mensen) en er gebeurt heel veel- er gebeurt zo veel dat we soms even staan van... Wat nu?? Ons gewone programma van school, paardrijden, afspraken gaat ook door, dus er is niet altijd werk.
Voor mensen zonder auto wonen we toch best afgelegen, reizen kost gelijk veel tijd.
En, zo'n hout kachel is ook lastig; na twee dagen kwamen ze vertellen dat het wat koud was in het gastenhuisje; bleek het 2 graden. Blijkbaar vergt dat meer oefening dan wij ons realiseren!
Vandaag was dan ook een taak; Taart bakken mer Bregje!

Wat er verder op het programma staat; Het hek verplaatsen, het Pad om het huis (de firebreak) schoon en tak vrij maken, hout hakken, boom planten, enzovoort.

Sneeuw

2009-07-23T13:55:00.000+10:00

We moesten er echt even tussenuit, vonden we.
nou ja...
Maar als je 2 uur van een heuse ski berg woont, en het is het beste seizoen ooit, volgens betrouwbare bronnen (de skiberg mensen zelf) dan gaat het kriebelen. Dus; Naar Aldi voor Ski pakken, en naar de berg voor skielessen.

Accomodatie gaat hier in Lodges, dat wil zoveel zeggen als een studentenflat voor grote mensen met kinderen. Met dezelfde gezelligheid en dezelfde ruzietjes. Daarover dus niet meer.
De sneeuw was nog wel aanwezig toen we aankwamen, maar de liften waren dicht. Geen zorgen; toboggans (een lang woord voor slee) genoeg, en voor de kinderen is het minste beetje wit genoeg.

En zeg nou zelf; hard de berg afgaan, wat is er leuker?
Het uitzicht is fantastisch; Mt BawBaw is geen onderdeel van een berg kam, maar een allene berg; rondom dus zonovergoten dalen, terwijl wij met sneeuwjassen aan chocomel drinken.

Dag twee was er alweer een beetje minder sneeuw, dus maakten we een wandeling in de hoop wat meer tegen te komen.
Onze derde dag brachten we vrijwel sneeuwloos door, maar wel wind en regen vol; dus bedachten we dat en bezoek aan Walhalla, een dorp dichtbij wat beroemd is om zijn goudmijn, en de late aansluiting op electriciteit. Ingepakt stapten we in de auto want het was echt snert weer. Aan de voet van de berg aangekomen, zei ik toch maar tegen Art ' Ik denk dat de beanies afkunnen, die jongen daar loopt in T shirt met korte mouwen...'

Het was bizar warm, in Walhalla, dus aten we we wat op een terrasje - als derde bezoeker die dag hadden we geen keus, al het eten was bijna op. Geen toeristenseizoen?

echte mijn mannen!

Daarna keken we even rond, en doken de mijn in. Jammergenoeg regende het daarna, want we hadden graag het verticale kerkhof gezien.
Walhalla was heel groot in de tijd van goud zoekerij. Hier was echter zo'n typisch geval van eigen succes brengt ondergang; de mijn gangen en huizen, werden allemaal gebouwd van hout. En er werd gestookt op hout.
Om Walhalla heen begon het landschap als bosrijke bergen, maar na een aantal jaar waren alle bomen op, en het 'importeren' van bomen werd op een gegeven moment duurder dan het goud nog opbracht, dus trokken de goudmijners naar andere gebieden en raakte Walhalla verlaten en vervallen.

30 Jaar geleden besloot een slimme entrepeneur het weer op te gaan bouwen, en werd uiteindelijk in 98 electriciteit aangesloten als laatste dorp in Oz. We moeten nog een keer terug- dat is duidelijk. In de lente ofzo, als het cafe meer dan 6 pies op een dag verkoopt.

Woensdag slenterden we naar de top (wandeling van 30 min in 3 uur),

Eindelijk een sneeuwpop!!

en sleeden we naar beneden (5 minuten), waarna we genoten van het Geen-Sneeuw programma; Kung Fu Panda met Popcorn!
Onze laatste dag op de berg was ineens weer fantastisch; natuurlijk sneeuwt het nu wij weg gaan... Dus hebben we de hele dag doorgebracht op de slee.

En daar kun je best een snowboard van maken, als je niet te lang bent...

Nieuwe blogging software

2009-07-02T17:19:00.000+10:00

Ha! wereld,

We zijn een paar weken geleden van de PC afgestapt over naar de Mac (Apple) en dat brengt weer een hoop computer plezier met zich mee. Een probleem was dat Windows Live Writer, wat Aukje gebruikt voor Blog postings niet op een Mac draait en dus ben ik al een tijdje bezig met zoeken naar een alternatief. Vandaar de ietwat merkwaardige posting vandaag (effe testen dus).
Het lijkt erop dat 'Blogo' het best uit de bus maar dat hoor ik nog wel van Auk......

Cheers,

Arthur

ps. sneak preview : we zijn naar de sneeuw geweest! meer later......

STERREN!!!!

2009-06-26T21:20:00.005+10:00

Onze dames (en die niet alleen!!!) doen al Jaaaaaren aan Gemco- eh, toneel dus. Het einde van de tweede term leidt ook tot de afsluiting van het toneel semester, dus; Voorstellingen!
Diuwke mag als eerste. Ze laat zien hoe improvisatie werkt.En daarna doet een groep ‘bearhunt’ het beroemde boekje van Helen Oxenbury, en Diuwke vertelt.. Dat is natuurlijk een beetje saai (ze kent het uit haar hoofd) dus speelt ze ondertussen met wat voor handen is; een elastiekje
Diuwke kan erg goed buigen. Wat ziet ze er dan professioneel uit!!

Tjitske is de volgende dag aan de beurt. ‘The nightly news’ is de titel, en Tjits kent de tekst al maanden. Tenminste die van haar ene rol, want een week voor het optreden wordt haar rol veranderd door een andere, en krijgt ze andere tekst (da’s wel handig als je iemand anders speelt)

Geen probleem, en wat blijkt? ze is de enige die verstaanbaar is, want iedereen heeft blijkbaar een cursus speedtalking gedaan, en wij zijn vergeten de cursus speedlistening te doen.We vinden Tjitske erg knap, en zijn SUPER trots, maar de meiden gaan halverwege draaien en roepen; ‘we vinden het niet leuk!’ Ook Tjitske kan erg goed buigen. Het is ook zo fijn als het weer is afgelopen!!

Puppies?!

2009-06-17T18:33:00.000+10:00

Ghengis is zo’n leuke hond, daar willen we er meer van! Dus zo gauw er druppels vallen in onze huiskamer, bellen we Bill, en mogen we haar naar hem brengen. Hij heeft net een hele mannelijke Ier in huis, die van wanten weet. Art brengt Ghengis en een half uurtje later zitten de puppies in haar buik. Heeeeeel erg pril natuurlijk. Ghengis blijft nog een paar nachtjes, en Zaterdag halen we haar weer op, met de kinderen, en heel voorzichtig tillen we haar in de auto. Haha! tot ze thuis is en de paddock inspeert om de ponies te hoeden. Niks delicate zwangere buik.
Bill heeft de voorspellende uitspraak gedaan dat 18 augustus onze kleinkinderen geboren worden.We zijn benieuwd!!!

Weekendje Albury… ,Sydney eh… Warburton?? 2

2009-06-08T18:55:00.001+10:00

Warburton kwam op dag twee, maar ongepland… We gingen nameijk eigenlijk paarden racen… gaten graven…, nee, 4Wheel driven!! De jongens namen de meisjes mee, kunnen ze zich en beeld vormen van hoe dat is; rijden met kinderen. (gezellig!)

Bunyip state park is ontzettend mooi, maar veel dichter dan aangegeven. We moesten dus nogal vaak omdraaien bij hekken op de wegen, vanwege het afgebrande gebied erachter.

Zit daar een rubbertje los? Nee toch??

Nee, hoor, rijden gaat nog prima!!

Het is hier wel gewoon ontzettend mooi.

En daar zijn Hans en Arjan ook…

Maar weer; veel afgesloten weggetjes. Dus, door naar het Yarra state park, door naar het Yarra Ranges park… door naar Warburton, voor Koffie, dan maar. Het ECHTE 4WD-en gaven we op. Maar eerst; Lunch!

Toen we ineens toch een echte track vonden, waren we heel erg blij… Even. Leuk zeg!!!Leuk???

Nog steeds leuk??? Na dit stukje 4Wheel Drive glijden, besloten de meiden dat het echt niet leuk was in die grote auto, en de jongens besloten dat ze blij waren dat kinderen er niet in zitten.

Daarna dus toch naar Warburton voor koffie, en muziek. En we kwamen zomaar Joe en Michele tegen!!!

Thuisgekomen, moest het lam nog gebraden worden (vanmorgen gemaakt) en de appeltaart gefabriekt…

Terwijl de mannen de krant lezen…

Ach, nou heeft Arjan de foto van het affe lam meegenomen…

Maar, de appeltaart(en) zijn mooi!, maar wat duurt het lang voor je ze mag eten….

En dan zijn ze wel snel op.

Maandagochtend nog even snel tekenen en bloggen…

Hans en Arjan moeten dan weer terug, ook niet leuk… Wij moeten naar de rijschool, Portica moet weer wat leren, en Misty heb ik al 3 dagen niet gezien!! En die moet nog wel even iedere dag gereden worden.

Weekendje Albury… ,Sydney eh… Warburton??

2009-06-08T10:42:00.001+10:00

Al Maaaaaaaaanden een weekendje met de jongens aan het plannen (December was zo leuk, dat ze eigenlijk niet weg mochten…) waren alle vliegtuigkaartjes heen verkocht. Dus besloten ze te rijden, en in Albury te overnachten. Toevallig hadden wij ook een afspraak in Albury en die viel diezelfde ochtend! Dus; oppas regelen, en hop, op weg. (om 6 uur ‘s Ochtends) Terwijl het langzaam licht werd, werden de bomen donkerder.

Voor ons was het de eerste keer dat we door het afgebrande gebied heen reden. Dat was wel even schrikken. En ook een openbaring; wat gaat herstel snel in de natuur… Mensen doen er een stuk langer over. Het is wel indrukwekkend als de resten van een schoorsteen ziet staan, caravan ernaast, en dan een vrouw die dik ingewikkeld bij een groot vuur zit; de enige manier om de chaos op te ruimen is burning off. Cynisch genoeg.

Een half uurtje later is het landschap feeeriek, bijna een film achtergrond van karton…

In Albury aangekomen hadden we een afspraak in het park, om een camper trailer te bekijken. zo ongeveer halverwege onze grote reis bedachten we dat een beetje sneller oppakken wel handig zou zijn, en alle spullen een plekje ook. Maar het moet wel 4WD!!

de camprite camper officieel;

Dit is het enige model op de markt waar 4 kinderen in passen, en wij ook nog. En goed gemaakt, want de meesten zijn in elkaar gegooid door en chinees. En Australian Made is essentieel natuurlijk!!! En, ze hebben geen Victorian representative, dus vandaar dat we halverwege afspraken, maar ook dat opent weer perspectieven in deze tijd van recessie.

Daarna was het tijd voor lunch, en dat besloten we in Chiltern te doen, waar eigenlijk bijna niets gebeurt. Het eerste wat dan ook opvalt is hoe ontzettend stil het er is. Je wordt gelijk helemaal rustig. JA!! een echte telefooncel!! In gebruik!!

En de Grootste Wijnrank!

En, echte klompen, van het beroemde merk HOUWEN… Nooit geweten dat het dus klompemakers waren, die friezen van ons.

Terug in Albury ontmoetten we na 2 biertjes in de Irish bar, Hans en Arjan, die helemaal uit Sydney kwamen rijden. Zij hadden al besloten halverwege te stoppen, toen onze afspraak voor de camprite opkwam. Wij roken een kans op een nachtje vrij!

Een wijntje in een trendy bar,

Zo was het ‘s middags, heel netjes…

Daarna eten in de Border Wine room, waar we lekker eten, heel veel luxe wijn en dure toastjes aten, geserveerd door een meneer met grote bakkebaarden.

Daarna, jawel, nog even naar de ZED bar, de hipste bar uit Albury, waar nu heel veel mensen aan het hopsen waren op muziek uit de jaren dat ik, zeg, 8 a 9 jaar oud was.

Laat in de nacht besproken we de opsta-tijd, die wij vervolgens aan onze laars lapten. Dus, Iets later dan gepland aan het ontbijt!

Albury loopt een klein beetje achter;

en op weg naar Cockatoo. Maar wel via Buxton, waar de BESTE burgers van Melbourne te koop zijn.

YAMM!!! (driedubbele lot…)

En dan eindelijk, eindelijk, weer thuis.

Meidenweekend…

2009-05-30T18:01:00.000+10:00

Soms heb je wat warmte en liefde nodig… van andere dames. Dit weekend gingen dus Marieke, Inge en ik op stap. Het plan was sauna (vol) een tour op een native food farm, (te vroeg) een kookklas (te ver) , een parachutesprong (oh nee), tot we uiteindelijk, na weken van mailen, besloten tot een wandeling door een beelden park, wat vanwege de regen a la minuut werd veranderd in een bezoek aan de Gordon fabriek in Pakenham, waar je kunt schilderen en kopen. Keramiek, wel te verstaan.

Alles nog maagdelijk schoon…

De meiden geloven nu echt dat ik eigenlijk handvaardigheids juf ben. Jammer dat ze nooit meer meedurven…

Klaar!!!!

Daarna gezellig in ons gastenhuisje champagne en toastjes, en dan uit eten in de Pig and Whistle.

Nog tot laat kletsen, met wijn en chippies, en dan toch naar bed.

De volgende ochtend begonnen we de dag met een full Australian breakfast. Buiten was het prachtig; mist, en later de zon door de bomen… Tot we aan koffie toe waren, en er stond alleen nog De-Cafe! Dus, Art…?

Misty

2009-05-29T22:39:00.001+10:00

even vertellen hoe het met mijn paardje gaat.

De eerste week bleef Misty lekker bij ons thuis. De eerste dag deelde ze haar hooi nog graag met Portica (die vond het wel handig zo, hooi op haphoogte)

Dag twee besloot ze dat dat zo niet kon. Een welgerichte hap, een kick terug, en ze draaiden om elkaar heen in de paddock. Donder zorgde maar helemaal dat hij uit de buurt bleef. Misty’s conditie is heel erg laag, dus moeten we daar eerst aan werken, voor ze echt gereden kan worden. We lopen aan de leadrope door het bos (na drie rondjes- een half uur is ze buiten adem) en lungen.

En ze is aan de beurt voor wormen, injecties en tandarts! Donder en Portica gaan eerst. Van het verdovingsspuitje worden ze direct heel er slaperig. Het werkt alleen op het sympathisch zenuwstelsel, hun evenwicht blijft dus in tact. Maar ze zien er wel heel erg zoet uit zo. Een klem om hun mond open te houden, en met de boor, hop, vijlen. Er zit natuurlijk wel een speciaal kopje op, maar verder is het gewoon een DeWalt.

Misty krijgt een wat zwaarder prikje. (is natuurlijk ook een beetje groter) en ik doe toch maar een stapje opzij als ze bijna lijkt om te vallen. Maar nee; het onverdoofde evenwichtorgaan zorgt er steeds voor dat ze net op tijd een stapje doet!

Uiteindelijk mogen ze bijkomen uit de verdoving. En zal je zien; we houden ze de hele tijd in de gaten, en als we ons even omdraaien kunnen die slaperige, tollende beesten ineens heel snel naar onze groentetuin slaapwandelen.

Dinsdag moest ze weer in de float; ze gaat een paar weekjes bij Yvonne op trainingskamp. Om te voorkomen dat ik nu fouten maak die ik straks moet herstellen, gaan we een paar weken onder begeleiding werken. Misty blijft voor het gemak bij Yvonne ‘op Agistment’. De eerste dag is dat lungen in de binnen arena, en dan heel even rijden. De tweede dag is Yvonne eigenlijk gesloten, maar kan ik daar wel werken. Het is er dus stil, en haar paarden lopen lekker los. Misty vindt dat maar niks, en verzint van alles om niet haar bridle aan te hoeven. Uiteindelijk lukt het toch om haar te lungen, maar ik was wel even bang dat ze er echt vandoor zou gaan. Donderdag gaat het alweer veel beter; lungen en dan rijden, samen met Joke. Die is lekker aan het canteren (galopperen) en ik ben trots als ik even trot.

Vrijdag doe ik het weer even alleen, en gelukkig is Misty nu wel gewend. Ze doet het super goed! Dat komt natuurlijk omdat ik zo’n prachtige nieuwe jas voor haar heb gekocht. Toen we hier aankwamen vond ik die jasjes zo stom staan. Maar ja, ik kende dan ook alleen paarden die in de stal stonden. Hier is zo veel meer ruimte dat ze de hele dag en nacht buiten staan, maar dan krijgen ze het natuurlijk koud (en dan eten ze meer- hehe, daar zit ook de truuc natuurlijk). Een jas houdt ze lekker warm. En het staat zo leuk!! (vind ik nu- alles went.)

Oh wat mooi zo’n nieuwe jas!! En wat staat die gele modderkleur er goed bij!!!

Feestjes….

2009-05-29T21:31:00.001+10:00

Het zijn spannende weken met veel leuke dingen! Op school wordt er al een paar weken over sprookjes gepraat (in grade 2) en vrijdag wordt de school ineens bevolkt door allerhande gespuis in vreemde kledij. Wij arme ouders staan met open mond toe te kijken als er een stoet heksen, piraten, prinsessen en wolven voorbij trekt. En een geit. En een gelaarsde kat, en een zeemeermin.. en.. zo voort.

De grote sprookjes figuren lijken lief maar snijden respectievelijk buiken van Wolven open en spugen prinsen in het gezicht met giftige appel.

Zaterdag werden wij wakker met de meiden van Tjits die een ‘slaapfeestje’ gehad hadden. Dat woord is duidelijk overtrokken, want de kinderen die geslapen hebben zijn op een hand te tellen, en het maximum dat gehaald is, is anderhalf uur. Tjits heeft braaf ontbijt gemaakt voor iedereen, en daarna werd iedereen tollend afgevoerd naar basketball, netball en footy wedstrijden. Alice bleef wat langer, en die kreeg dus een chore; paard wassen (wat een feest!!!) En daar kwam het volgende feestje alweer aan; Kyra en Evi bleven een nachtje slapen, zodat Jeroen en Marieke dat ook konden- maar dan een keertje alleen. Daar doen we even een apart blogje over.

Evi wilde wel erg graag helpen!! (Maar Evi wil dan ook alles heel erg graag)

Bregje is gestart met Ballet, en afgezien van wat beginners angst, vindt ze het helemaal fantastisch!! Oei wat doet zij haar best!

En weer een feestje! In je eigen kleren naar school! alles mag, zolang het maar rood is. Want het is ‘red’ week, een woordgrapje. Het is zoiets al boekenweek hier, en het gaat er dus om dat je heeeeeel veeeeeel leest. Vorig jaar werd dat gecontroleerd, met als gevolg dat Diuwke daarna maanden geweigerd heeft te lezen. Dit jaar deden ze het anders. (he, luisteren ze naar feed back?? ja!! echt!!) Maar het voorlezen blijft, dus waren zowel Art en ik in de klas te vinden, voorlezend aan een heel stel ademloos luisterende rode kinderen.

Leuke week toch??

Kyra en Evi

2009-05-24T22:00:00.000+10:00

Ja echt! wij hebben ook een Evi en Kyra postje! Deze twee eigenwijze dames kwamen gezellig twee daagjes spelen en een hele nacht logeren. Leuk! Jeroen en Marieke hadden wat moeite met afscheid nemen, dus die kwamen met allerlei smoesjes nog even terug, (kinderstoeltje… gaaaap, kom op zeg)

Evi was ondertussen al druk met Misty wassen. Ja! daar is ze weer!

De eerste dag waren we druk met van alles, dus niet eens foto’s nemen.. Tjits’ en Bregje zijn prima oppassen voor 4 en 5 jarigen. We kunnen zo een creche beginnen.

Evi vindt alles fijn! Lekker eten?? Jaaa!!!!! Lekker luier wisselen?? Jaaaaa!!! Lekker slapen??? Jaaaa!!!!

En als ze niet wil, doe je gewoon of je het zelf opeet/aantrekt/opsmeert/ etc. MIJ!!!!! Klaar.

Kyra kust niet, maar knuffelt. (oei, Tieske is er niets bij) en verder heeft ze er wat moeite mee als ze moet eten, maar gelukkig is ze nog te jong om een discussie te winnen, dus redeneert ze zich zelf in een hoek en eet dan toch haar bord leeg. (1,2, 3 helpt ook.)

De volgende dag; pannekoeken!!! Jaaaaa!!!! (ook van Kyra)

Met suiker… jam!

Neeee, niet met chocopasta! Dat is GEK!!!

He? wat doet DIE hier? Ja inderdaad, veel te vroeg kwamen Jeroen en Marieke alweer terug. Nou ja zeg…

Dus even paardje rijden;

Tjits past best op Misty (aan de lunge lijn)

Nog even gek doen, het is tenslotte ons eigen paard…

eh? Je moet toch aan de andere kant afstappen???

Nee, DAT bedoelde ik niet!!

En dan de kleintjes;

En Kyra;

Marieke wil ook even; wat haar dochter kan, kan zij ook.

Oeh, waar gaat dat heen?? In galop nog wel??Naar een hek dus, dan stopt ze tenminste. Marieke geeft echter niet op.

Maar Misty gaat nog steeds niet waar Marieke haar heen wil. Dus stopt ze nu tegen de float, en dan is ook wel weer genoeg.

Ondertussen doen de meiden aan bergbeklimmen.

En dan soep, en naar bed.

Tjits’ feestje!!!

2009-05-22T08:14:00.000+10:00

Tjitske wilde per se een slaap feestje. In the guesthouse (of oma huisje). Met een kampvuur en griezelfilms…

Eerst dacht ik; moet dat nou, en toen bedacht ik me dat ik ook een slaapfeestje had toen ik 12 werd, dus dan is het goed.

De meisjes kwamen rond 5 uur, (Josh heet voor de gelegenheid Josie, omdat veel ouders het eigenlijk niet helemaal vertrouwen zo’n jongen- maar wij wel.)

De spullen op de tractor mogen leggen was al een groot deel van de lol- en daarna de ponies en paard aaien- nog leuker. Toen iedereen er was, gingen we spelletjes doen.

Eerst het verkleed spelletje- twee groepen, twee stapels kleren, verkleed estafette;

En de andere groep;

Daarna de ‘mummy’- elkaar in een rol toilet papier rollen, en dan een parcours hoppen…

En wat is ze plotseling groot geworden….

Dan applebobben, en hop, naar het kampvuur!

Uitleggen hoe je brood op een stokje bakt, is altijd lastig… (het begijpen nog veel lastiger)

En dan met een worstje en saus opeten.

Het was nog steeds niet koud buiten, (ongeloofelijk!) maar we gingen toch naar binnen. Taart!!!

Cadeautjes, en chocolade fondue!!

En daarna met zijn allen naar het huisje, om te ‘slapen’….

Raar…?

2009-05-19T18:11:00.001+10:00

Nadat Yvonne ook mijn laatste paard-poging had afgekraakt, (de Appaloosa uit Melton) vanwege natuurlijk hele goede redenen, werd ik wel een beetje moedeloos- ik weet, een paard kopen is een lange moeilijke weg, de juiste vinden hartstikke moeilijk etc etc, maar ik wil een paard!

Maar het was wel een beetje raar toen Donderdag een dame op me afkwam en zei ‘ jij zoekt toch een paard, ik heb een paard en kan niet rijden, dus als je wil, mag je het wel rijden, zolang als je wilt…’

Ik was een beetje verbaasd, en vroeg wat voor paard dat dan was. Ze vertelde dat het heel erg rustig was, dat ze ermee had getrailride,cows gemusterd (op de farm) , en veel wilde nachten met cans en vriendinnen op had gehad. En waarom kon ze nu niet rijden dan? Omdat ze 6 maanden zwanger was, zei ze. Inderdaad- er zat een bobbeltje onder haar trui.

Zaterdag ben ik gaan kijken naar het paard. Het leek rustig, maar omdat het regende, en de paddocks stijl zijn daar, bleef het bij kijken. Dus Yvonne gebeld, en gezegd dat ik een paard kwam laten zien.

Vandaag was het zover; het floaten ging niet van een leien dakje, maar uiteindelijk, met feed buckets en twee lungelijnen om de kont, kregen we haar erin. Bij Yvonne aangekomen was Misty, zoals ze heet, helemaal nat van het zweet- ze droop echt. Arm paard. We liepen haar de rijschool op, en ze hinnikte naar alle paarden om haar heen. We waren een uur te vroeg, wat heel goed was, zo had ze tijd om te wennen. Daarna zadelden we haar op, en namen haar de indoor arena in. Dat vond ze helemaal niks, en hartstikke eng… Yvonne kijkt niet geschokt, maar bedachtzaam …

Dus namen we haar weer mee naar de buiten arena. Daar ben ik na een paar rondjes lopen, op haar ge’hopt’, en even een paar rondjes gelopen. Misty de pony hielp, door ook in de arena te staan, want de meeste paarden worden rustiger als er andere paarden bij zijn.

Misty het grote paard deed wat ik haar vroeg, Yvonne gaf wat tips, en zei en passant dat dit nou het soort paard was waar ze aan dacht voor mij. (yee). En, dat de meiden veel plezier zouden hebben met haar. (yeee!) Ook het trotten ging goed, maar na twee rondjes was Misty helemaal buiten adem. Dat krijg je na een jaar in een paddock…

Misty heeft dus Yvonnes keurmerk, maar werd toch nog even gecheckt op voeten, mond, en alles. Helmaal goed, behalve de melanoma onder haar staart, wat ik al wist, maar waar ze nog een redelijk aantal jaar mee zou moeten hebben.

Wat nu? Leanne (Misty’s eigenaar) vond het eigenlijk wel prima om haar naar ons huis te brengen, en niet eerst terug naar haar eigen paddock . Dus een half uur later stond ze bij ons in de wei, samen met de ponies. Binnen vijf minuten waren paard en pony aan het nuzzelen, en kroelen. Donder vond het allemaal raar, Portica is blij dat ze eindelijk een volwassene heeft om tegen te praten. Zoals Leanne zei; de enige die zich druk maakt is de hond. Dit was wel een erg groot schaap!

De vet kwam ook nog even langs, voor Donder, en vroeg zich af waar hij nu eigenlijk voor kwam- dat paard was er toch vorig keer niet? Nadat hij Donder had onderzocht, vond hij dat hij een jasje nodig heeft, en Misy had voer nodig, en een halter, dus moest ik even gaan shoppen- jasje, halter, feedbucket, etc etc. Zelfs als je voor je paard zelf niets hoeft te betalen, loop je leeg. Maar heel heel langzamerhand word ik blij- het is wel plotseling zo, maar het lijkt erop dat ik een paard heb!! Ik bedoel…. Ik heb een paard!!!!

Maar wat is Portica ineens klein….

Bijdrage van Diuwke

2009-05-16T20:40:00.001+10:00

On the holidays!

On Saterday Alisa came to my house and furst I went to play on the camputer 3 games and than I went to play the wii ow I furgot daddy got a wii for chrismise.Than we went to ride my pony.We went in the bush and I got to lede my pony throu the bush Bregje got to rid furst on the pony then Aiisa got to gide the pony. The name of the pony is Portyka.We got a nather pony it’s name is Thander. Thander is a doy and Portyka is a girl.Then Alisa’s daddy came here and she got brout home then some ather frens came to my plas and thay hade diner and diesourt with us.We had ckikan,brad and karit. For diesourt we got applcrambol.

THE END!!!!!!!!

Trots!! (even snoeven)

2009-05-13T21:16:00.001+10:00

Behalve dat wij onze Tjitske hartstikke slim vinden, wat natuurlijk logisch is, zijn er meer mensen die dat vinden.

Vorige week kregen we te horen dat Tjits toegelaten is tot het SEAL program. Best leuk! Tjits was helemaal verbaasd en riep blij; ‘Ik ben Echt slim!’ Dat is dan weer heel schattig…

Morgen schijnt Kevin Rudd op de Emerald Secondary te komen, en geheel australisch, bedacht de school vandaag dat het wel leuk zou zijn, als een leerling van de primary ook iets zou doen. Een brief schrijven met ideeen bijvoorbeeld. En wie wordt uitgekozen?? Nou daar zijn wij dus wel heel erg trots om! Nog geen twee jaar in Australie!

Ik ga proberen om de text op de computer te krijgen, want het was een mooie en lange brief, en we weten zeker dat de politiek nu veranderd.

Dus.

En hoe zit het nou eigenlijk met…

2009-05-07T14:11:00.000+10:00

Dat paard?

Nou, dat kwam niet. En daar kan ik wel drie pagina’s blog aan wijden, maar na 3 weken in de rouw te zijn geweest, ben ik weer op zoek.

Deze week naar Wonthaggi geweest- hartstikke mooi paard, lief, slim, perfect, maar geen klik. Je moet natuurlijk wel een beetje verliefd raken natuurlijk.

Dus verder zoeken. En omdat ik het ook wel een beetje zat raak, deze week drie kijken!

Deze hebben we nu gehad;

Choice (waar ik van af viel)

Cj- na 5 minuten had ik het gezien- western trained is niks voor mij.

Mardi

Cracker (die dus misliep)

Penny;

Deze week volgen Pepi ,

Lady en Sam. Sam wordt bij nader inzien toch niet verkocht.

Eerste vereiste in het kopen van een paard; dat de mensen je bellen of terug mailen. En dat is heeeeeel eng/moeilijk/niet australisch/niet paardemensen-achtig… en erg frustrerend aan deze kant. Je koopt net zoveel de eigenaars als het paard eigenlijk.

Dus gaan we verder kijken;

Tjitske is jarig!!!

2009-05-02T13:49:00.000+10:00

Sjeetjemina, mijn oudste dochter is 12 jaar! dat is oud!!! Gisteren is ze van Kamp terug gekomen, (de dag dat we 21 jaar bij elkaar zijn- dus gingen we direct uit eten), en ik was helemaal vergeten een taart te bakken. Ohhh!

Dus, Tjits moest wachten tot de pianoles van Diuwke was afgelopen, en ik een taart hed gehaald. Maar daarna was ze dan ook heeeel erg jarig!

Kijk een wat een mooie kadootjes!! Bregje heeft voor Tjits een vliegende ballon gemaakt! , maar er is nog meer!

Een stoer vest van Diana! (kus kus kus Diana!! je bent super!!!!)

En ook een voor Diuwke!!

Oh oh, B! wat mooi roze! Kijk! zoals geleerd op de modelen cursus!

Het leuke van een 12 jarige docher, is dat ze leuke dingen wil doen op haar verjaardag. Wij gingen dus naar het science museum (een soort Museon) en naar een chinees restaurant! YUM!

Altijd gaaf, zo’n filmpje.

Hoe werkt dat? (onze kleine ingenieur) En proberen elkaars gedachten te lezen. (conclusie; GEEN mentale verbinding. oh.)

En dan naar Ant’s bistro. (waar we met Cas de allerlekkerste sweet and sour ter wereld hebben gegeten, volgens Tjits.) Oh wat lekker!

En wat jammer dat we geen van allen meer kunnen- helemaal vol!

En hartstikke knap; Voor negen uur de meisjes in bed. Zo. Echt wel!

veggie patch…

2009-04-29T07:48:00.001+10:00

De laatste weken zijn verschrikkelijk druk- in de tuin. Er zijn nogal wat bomen omgevallen en die kunnen we goed gebruiken!! Als ze tenminste netjes gemaakt zijn. Dus; aan het werk.

Om dat efficient en gezellig aan te pakken, krijg ik eerst een ontzettend romantisch kadootje van Arthur; Een mini-boss, ofwel; mijn baby-kettingzaagje. Groot genoeg voor aardige bomen. Maar eerst werk ik er wat kleine takken mee weg.

Art is ook druk; en de meiden helpen.

De mooie lange rechte stukken hout gebruiken we voor de veggie patch! Een paar weken geleden heb ik een par aspergeplanten gekocht, en die moeten de grond in. Naast de 6 fruitbomen die staan te wachten natuurlijk.

Eerst met zaag en tractor een bak maken, en dan vullen met (gekocht) mushroomcompost. – Daar kunnen mijn compost bakken niet tegenop…

En dan de asperges erin! Het duurt een jaar voordat ze klaar zijn om te oogsten, maar dan staan ze ook 30-40 jaar. De plek was dus wel belangrijk… Sillitoe geniet intens van het buiten zijn- hij mag aan een riempje helpen de grond omploegen.

Arthur werkt intussen door aan de bomen. Een is er ontzettend rot, en is dus gevaarlijk. Jammergenoeg te rot voor brandhout. In stukken dus, en in het bos leggen, zodat het in ieder geval nog habitat voor dieren is.

Helemaal slecht kwam dat niet uit, want de ‘flat area’ die we hebben is bijna, maar net niet helemaal, groot genoeg voor een arena. (buitenbak) Ray komt helpen om het groot genoeg te maken. Er moet een beetje uit de berg, en een beetje bij aan de andere kant, en het duurt heel lang als je dat met scheppen doet. Met zijn gravertje is dat zo gebeurd, helemaal als Arthur helpt met de vrachtauto. (en dat is ook leuk om te doen)

Als ze bijna klaar zijn, blijkt dat er net niet genoeg ‘dirt’ is, dus moet van het hele oppervlak nog zo’n 15mm af, om de achterste hoek aan te vullen.

Laatste fase is superplat maken, (met een kleine afwatering) en dan inklinken. Het duurt dus nog even voor we kunnen rijden op zand, maar dit is al een hele stap.

Ghengis werkt te hard…

2009-04-13T17:28:00.000+10:00

Ghengis laat zich, na een dag hard paarden, kippen en varken hoeden, graag even op haar buik aaien, als ze even rust neemt van het bearded dragon en slang hoeden binnen.

Wij kregen een flinke schok, toen Tjits plots riep; ‘Mam, kom je eeeven kijken..?’ Er hing een hele lap vel los op Ghengis’ lies, en hoewel ze het al lekker schoon gelikt had, zag het er toch eng uit.

Toch maar even naar de dokter dus… Avonsleigh reageerde ons een beetje te laconiek, dus trokken wij 10.15 (pm) naar Gembrook naar Tom, die een blik op Ghengis wierp, haar een flinke antibiotica shot gaf, en besloot morgen te opereren.

Het bleek dat Ghengis zichzelf gespiest had en een 10 cm diep gat had, bijna tot aan de vulva (en die heeft ze nodig als we puppies willen!) dus we schrokken nog een beetje meer, en Ghengis moest zich Koest houden de komende dagen, en pillen slikken. Koest houden…. En dat voor een hond, die 26 kilo voer nodig heeft per dag om op gewicht te blijven…

Gelukkig houdt ze ervan om Lemon in de gaten te houden, en ballonnen, en schaduwen- nee, ze verveelt zich nooit. Maar wij werden wel een beetje neurotisch, en zindelijk is ze ook niet helemaal. Het is natuurlijk eigenlijk gewoon een buiten hond. Alleen die kap… die blijft steeds haken als je toch heel even ontsnapt… dus na 3 dagen zag de kap er zo uit; En ghengis vond het nog steeds niet leuk…

Na vijf dagen was de kap zelfs met drie lagen tape niet meer te redden, en besloten wij dat ze us genezen was. Na 10 dagen mochten de krammen eruit, en was dat ook zo.

De ponies zijn heel blij dat ghengis weer terug is….

Pasen… Moord in Australie!!!

2009-04-12T10:14:00.000+10:00

Tegen het einde van de middag stroomde het hier nog voller, met een heleboel vreemde types! Wat doen die hier?

De hele groep bij elkaar;

Een moord is gepleegd in het (australische) roadkill, en een van de acht aanwezigen heeft het gedaan… Aan ons uit te zoeken wie het gedaan heeft. Daarvoor moeten we eerst lezen, en dan langzaam mag je infomatie los laten, en van anderen lospeuteren…

Alijd leuk zo’n spelletje…

Spannend!! Dat valse borst haar… (dat was toch vals, Jeroen??)

Gary was de ‘spelleider’ en Dj tegelijk! Wie oh wie zou nou toch de moord gepleegd hebben????

Onze ‘hoera’ schenkt de drank, na diverse lessen van Elvira… (en geheel vrijwillig ook nog!!)

Heel gezellig, en het werd maar een heeeeeeeel klein beetje laat…

Pasen in Australie 2

2009-04-12T09:49:00.000+10:00

Rond 1 uur liep het huis vol met kindertjes en grote mensen. Inge met Sanne en Maarten, Jeroen en Marieke met Kyra en Evi en Emmy; Gezellig!

De eieren lagen dit keer in ‘de voortuin’. Maarten en Kangaroo hebben ook een ei!

Sanne was heel erg goed in vinden!!

Even tellen…

En dan naar binnen om te eten!!

WEER een mooie tafel!!

Wel een beetje vermoeiend he, Evi??

Uitdaging; de ergste eet-foto!

Lekker!!!! Sanne kan er ook wat van- maar de combi bleek uiteindelijk niet zooooo fantastisch… Ehm… een ei dat in een keer leeg is als je getutsched hebt? is het vuur uitgeblazen? of gewoon een practical joke?

Even relaxen in de zon , en spelen in de hangmat, hangen op de trampoline, Nee, zo slecht is het leven hier niet.

Pasen in australie

2009-04-12T09:06:00.000+10:00

Zondag was het eindelijk zo ver; de meiden hadden de nachten al afgeteld, want het is feest!! Waarom? Wij hadden, behalve heel veel chocolade, ook een heleboel vrienden uitgenodigd, en dat is altijd leuk!

Maar eerst ons eigen paas ontbijt. Met zelf geschilderde eieren, zoals dat hoort.

Kinderen naar boven en hop; een verrassingstafel!

En Eitjes tutschen zoals dat hoort, een beetje groot en een beetje hard, die australische eitjes!

En daarna snel klaarmaken voor de rest van de dag!

Bregjes party!

2009-04-03T23:11:00.000+11:00

Als je vijf bent, geef je een feestje!! 5 meisjes kwamen, en twee dagen later hadden wij nog koppijn…

hulp…

2009-04-03T19:57:00.001+11:00

Toen duidelijk werd hoe erg het resultaat van de branden in Vicotria waren, hebben Art en ik ons direct aangeboden op een aantal vlakken; opvang van dieren, en mensen… We hebben tenslotte ruimte genoeg hier.

Vandaag kreeg ik voor het eerst een telefoontje van iemand die contact organiseert tussen mensen die willen helpen, en mensen die dat nodig hebben, en dan vooral mensen die op hun beurt weer dieren helpen. Er zijn (om maar wat te noemen) 6 wildlife shelters verbrand in de Kinglake area, en die mensen zijn behalve hun huis en alles, ook de dieren waarvoor ze zorgden verloren. En dat is voor mensen die dat soort zorg op zich nemen, erg zwaar.

Waar het op neer komt; hij heeft contact met mensen die ruimte nodig hebben, en zo zou het zo maar kunnen zijn dat we binnenkort mensen krijgen die in ons huisje komen wonen…

Ik heb direct de banner van deze organisatie op mijn website geplaatst, want, zoals ik al eerder schreef, er is veel opgehaald voor de mensen, maar weinig voor de dieren. Maar liefst 1% van wat er voor mensen is opgehaald blijkt nu. (300 miljoen tegenover 3 miljoen.)

De banner die ik nu geplaatst heb is de enige die mij geen geld oplevert als je er op klikt… (helemaaaaaaal geen hint om ook eens op die andere banners te klikken hoor:)

My baby’s birthday..

2009-04-02T11:20:00.000+11:00

Ach, mijn allerkleinste meisje wordt ook al zo groot; 5 alweer…

Haar lijstje was simpel, ze wilde maar drie dingen; een vlinder op een stokje, een trampoline voor op haar kamer en een TV op haar kamer. Met afstandbediening. Dat moet.

Het was even huilen, toen ik zei dat de trampoline en de TV er waarschijnlijk niet in zouden zitten… Maar ja, zo’n jongste is gewoon een beetje meer verwend dan de rest… Ne- die TV kwam er echt niet.

Heeeeel erg jarig!

Wel taart (appeltaart dus!) en ‘kleine’ kado’s…

Samen de taart snijden. Oh! Een Barbie van Diana en Harko! Nu moeten er natuurlijk kleertjes bij! (die mamma aan moet trekken…) Bedankt Diaan!

En ook nog een doos paarden PLaymobil!! Hartstikke bedankt Diana!!! Een dieren ziekenhuis van Oma en Opa…(Bedankt Riet en Cees!!)

Ook nog iets van Pappa en Mamma; een bureautje! Dat is mooi!!!

Met nog wat erin!!!

En pappa en mamma hadden ook playmobil gekocht… voor in het poppenhuis, want alle leuke houten meubeltjes zijn nu zo’n beetje kapot.

En een hartstikke mooi whiteboard waarop B laat zien van welke generatie ze is.

‘s Avonds mocht Bregje kiezen wat ze wilde eten; taramosalata als dipje, en sate’s met groente wraps als hoofdmaaltijd. Diuwke laat nog even zien hoe het leven in Nedrland er uitziet.

En als je dan tijdens het koken dit ziet, maakt dat je wel weer blij hun mamma te zijn…

ooooooooooooohhh!!!

2009-03-31T22:44:00.001+11:00

Kijk eens naar mijn appeltaart!!!

Na meer dan een jaar aangebrande alles, vanwege rottige ovens en kookplaten; wat ben ik BLIJ!!!! oei oei oei wat mooi!!!

SEAL

2009-03-31T08:12:00.000+11:00

Het school systeem in Australie kent geen verschil in middelbare schoolniveau. Met het gevaar ‘over het paard getild’ over te komen moet ik zeggen; Wij hadden wij de afgelopen maanden een beetje onze zorgen; hoe moet dat als Tjits een schooljaar doet zonder een nieuwe taal erbij te leren? Gaat ze zich dan niet stierlijk vervelen? Aan het einde van jaar 5 waren haar rapporten zo goed, en met engels was ze zelfs een jaar vooruit…

Misschien iets om rekening mee te houden bij de keuze vor een middelbare school. Als het aan Tjitske ligt trouwens helemaal niet; zij wil naar de school waar al haar vriendinnen heen gaan! Gelukkig kwam dat mooi samen in wat Emerald Secondary aanbiedt; Het Seal program. Select entry academic learning. Maar dat is wel select entry dus daar moet je een test voor doen. En je leraren moeten er achter staan. En je ouders. (en jijzelf- maar dat is eenvoudig op te lossen; je ouders geven je gewoon een Nintendo WII als je meedoet, zoals bij een vriendincollega van Tjits)

Heel in het kort houdt het in dat leerlingen in dit programma wat sneller door de stof heen gaan, en zo 4 jaar in 3 doen, zodat er aan het einde ruimte overblijft (lees tijd) om extra vakken te doen, of alvast wat universiteits vakken. Tijdens de eerste 3 jaar is het aanbod ook iets anders, er wordt wat dieper op stof ingegaan, en er wordt meer aan vakken integratie gedaan. Als ex-juf weet ik alles van het verschil in houding en leerbaarheid van hoger niveau kinderen, dus ik snap heel goed dat je wat effectiever kunt leren als je in een apart groepje zit. Onze (mijn) angst is natuurlijk altijd; meer huiswerk. Maar daar is geen sprake van, gelukkig.

Ms. Baillie, de juf van vorig jaar zei volmondig ‘Ja’, en Mrs Barton, de juf van dit jaar ook. Wij wilden toch nog even met de school praten; wat houdt het precies in, wat voor druk komt er op het kind, en zo raakten we aan het praten, ook over het NL’se systeem, met alle niveaus die wij hebben, en iedereen vond het interessant, dus besloten wij dat Tjits mee mocht doen. (en Tjits mocht zelf ook ‘ja’ zeggen) Er werd ons wel 10 keer gezegd dat het wel 40 dollar kostte. Dat is natuurlijk heel veel geld, maar ook weer niet als de andere keuze een private school is, die over de 5000 dollar per jaar kost.

Het belangrijkste was dat bij Tjitske de angst werd weggenomen, want die dacht dat ze nu wel moest scoren, dat het leven nu serieus werd, dat als ze dit niet zou halen, of niet binnen de tijd af zou maken, of… enzovoort. Het is ook wel eng als iedereen ineens gaat roepen dat je heel slim bent, natuurlijk.

Zaterdag verzamelde dus de intelligentsia (en de omkopers) van Emerald en omgeving bij Emerald Secondary om onze high achievers af te leveren. En wij zelf laten ook graag zien dat we daarbij horen;

Geruststelling voor Tjitske; er zaten twee vriendinnen in de zaal…

Jodelo!!!

2009-03-28T16:34:00.000+11:00

We gaan weer springende paardjes en koeien kijken, met mannen die zich proberen vast te houden. Ditmaal is het overdag, in Berwick, en gaan Jeroen en Marieke mee! Dat is gezellig!!

Deze mannen gaan het circus opvoeren. Nadat de antional anthem is gezongen natuurlijk. (Australia is super fair, volgens Bregje)

Jeroen en ik gingen gelijk vooraan zitten, onder de boxen en op het gedreun van Thunder (ACDC), black Betty, We will rock you, Thunder, Black Betty, Thunder, etc, genoten wij van al het gehups.

Je zou je bijna af gaan vragen waarom die idioot in die ton is gaan zitten…

En een gekreun dat die paarden uitstoten- echte oergeluiden. We gaan er nog maar even van uit dat ze het leuk vinden om 2 maanden per jaar,1 keer per week, iemand binnen 8 seconden van hun rug te gooien…Evi vond het ook leuk!

Het barrelracing; supersnel om drie tonnen heen gaan in klaverbladmotief. Dat gaat HARD…

En terug; in vliegende vaart…

Pauze tussendoor is ook belangrijk voor de nodige kinderentertainment! Maar het is weer vervelend als je geen glijmatje hebt. En heel erg leuk als je er wel eentje hebt!

Maar, we komen voor de koeien en peerdjes…

Het roperteam, dat de fortuinlijkste cowboys na 8 seconden van de bokkende paardjes afhaalt, is best stoer; zij krijgen ook de nodige trappen te verwerken, want die paarden houden niet op na 8 seconden! Nadat ze de cowboy gered hebben moeten ze ook de band die om de buik van het paard zit afhalen.

Af!!! Hij raakt met zijn vrije hand zijn equipment aan!

Qua energie schijnt dat 8 seconden rodeo-en gelijk staat aan 8 uur harde lichamelijke arbeid. Dat is nog eens efficient!!

Rodeo kijken maakt ook al hongerig, dus eten we nog even een pizza-tje. Pas op Marieke!!

En dan moeten Mariek en Jeroen weer naar huis, want arme Emmy zit in de tuin.

Koken!!

2009-03-27T07:46:00.000+11:00

We moesten er eeeven op wachten, maar vrijdag kwam uiteindelijk onze stove. Nu hadden we natuurlijk ook wel een bijzondere uitgezocht en moest hij helemaal uit Italie komen, dat de verkoopmevrouw twee keer vergat de order door te geven hielp niet helemaal in het proces.

Dus toen we eindelijk het verlossende telefoontje kregen, maakten wij een ronde dansje; de plaat waarop al het eten verbrand mag weg!!!! De oven waarvoor je alle ramen open moet zetten als je hem gebruikt; Weg!!!

ehm…

Gelukt!

Eerst wel even gechecked of hij voor LPG is, want er zijn nogal wat foutjes gemaakt… Maar het is echt de goede. De onthulling!

TAdaa!!!! Nog niet aangesloten, nog geen pootjes, nog geen achterwand, maar hij is er!

En je houdt er hoe dan ook een leuke hut aan over.

vers van de pers!!!

2009-03-24T17:30:00.001+11:00

Jaaaa!!! (en nog meer) Blij!!! Vandaag gingen Art en ik een paard kijken bij Port Franklin, en ik bleef er op zitten!! En hij was grijs! (dat vind ik mooi) En hij luisterde!! Kortom; Cracker, zoals hij nu nog heet, komt gauw voor een trial period naar Yvonne’s Riding school, we zorgen dat de vet komt kijken, en als alles goed is, en iedereen net zo hard jaaaaaa roept als ik, heb ik een paard. Jippie!!!!! De foto’s van de advertentie….

En dan heet hij niet meer Cracker, maar Willow….

Hadden we vandaag voor het eerst mijn eigen camera niet bij ons, en de video ook niet… Mobiel dus;

En met mij; ( Achter een boom) (deed ik net mijn armen omhoog)

Anna, de bijna vorige eigenaar, erop…

En zijn hoofd van dichtbij

Ik denk dat ik erg veel geluk heb dat ik hem gevonden heb… Maar ja- dat moet de tijd nog leren natuurlijk…

paardjes…

2009-03-22T09:04:00.000+11:00

Mamma is al een tijdje op zoek naar een eigen paard, want dat wordt wel tijd, toch? iedere week de ponies werken, en dan niet rijden wordt wat frustrerend.

3 paarden heb ik al gezien en bereden, en de vierde was verkocht voor ik m kon zien. Dus hadden tijd over en bleek het ineens paardenmarkt in Pakenham! Op weg dus;

Allemaal hokken, met een paard erin. Bij de meeste gen informatie, dus moet je zelf maar inschatten wat voor ras/karakter/leeftijd/gezondheid… Het bieden duurt gemiddeld 2 minuten, en de helft gaat naar LBS- de hondenvlees fabriek, of the doggers, zoals ze dat hier noemen. Die paarden gaan onder de 300, en blijkbaar leveren ze ca 1500 dollar op aan vleeswaren. Allemaal overzee verkocht. Vroeger had ik geen problemen met paardenvlees eten- nu kan ik het niet meer…

Zelfs de paarden die wel getrained zijn, en wel informatie op een papiertje hebben staan, of zelfs een eigenaar die iets vertelt of ze rijdt (in dat 3*3 meter hokje) gaan voor ver onder de 1000 dollar, en ja, we waren bijna met een Clydie Cross thuis gekomen…

Anyway- Zondag verder geen plannen, behalve dat we iets met de ponies gingen doen, en dat werd Kurth Kiln park, hier vlakbij. Ponies in de float, uit de float, zadelen en packs op binden. (Donder wordt langzaam aan het werk gezet, hij heeft alles in zich om ‘bombproof’ te worden…).

Het ging helemaal als gepland, tot we bij het paardenpad kwamen; daar was een buis geplaatst om dirtbikes tegen te houden, en shetlands, zo bleek; Donder sprong er zonder problemen overheen (met bepakking en al) maar Portica weigerde totaal! Na behoorlijk wat geprobeerd te hebben besloten we dan maar eerst thuis wat sprongetjes te proberen.

En even wat lunch eten (de dames doen de australische versie van de japanse vingertjes… ) Donder en Portica ontdekte dat mensen eten veel lekkerder is dan gras, en Donder had het al zo zwaar met de appels in zijn tassen…

Kurth Kiln heeft een aantal jaren geleden gebrand, en hier zie je heel goed wat een ‘earthbreak’ kan doen; links heeft het gebrand, en rechts niet.

Nog even wat snoepjes pakken.

Het is hier prachtig! En in het watertje mag je zwemmen- iets unieks hier.

We besloten ‘s avonds uit eten te gaan, dus moesten we ons een beetje opdoffen, en Diuwke begint nu ook te begrijen wat dat betekent;

Pakenham show en Rodeo!

2009-03-21T17:53:00.000+11:00

Eindelijk was het zo ver; de Pakenham show!! Vorig jaar leverde dze show ons kippen, een hond en een wens tot geit op, dus dit jaar gingen we vol spanning op weg; met welk dier (of dier wens) komen we thuis?

Die laatste vraag was al snel beantwoord; indian runner ducks. Die lopen zo grappig, en zijn snel genoeg voor Ghengis. En die heeft een speeltje nodig, nu de kippen in het kippenpaleis wonen. Ja!! Leuk!!! Art bouwt wel even een hokje, toch??

Daarna door naar de honden show; Bill herkende ons meteen, en we hadden Ghengis bij ons, die vrijwel direct transformeerde tot Bell, Bill’s working dog.

Bell werkte de schapen, en de eenden, likte en besprong Bill, tot ze de andere honden ontdekte en helemaal buiten zinnen raakte. Wat was ze blij om al haar vriendjes te zien!

We riepen haar terug, ze werd weer Ghengis, sprong nog even met riem en al terug over het hek, (Bell) en liep toen toch weer met ons mee als Ghengis. Verwarrend hoor… Ongelofelijk hoe ze direct in werk stand ging, en alles deed wat Bill haar had geleerd. En zijn stem maakte haar Bell, want naar zijn dochter luisterde ze niet.

Wij gingen verder, want Bethany (de dochter van de buren 8 km verder) reed haar Poodle voor het eerst; Heel spannend allemaal…

Daarna was het wachten tot de dog high jump, waar Ghengis aan meedeed. Voor ons en voor haar iets nieuws, maar Cloud, haar vader, doet dat al jaren!

Deze haalde ze niet meer…Ook een beetje te raar, denk ik.

Heel veel show hebben we verder niet gezien, wel de schapen, (met Ann, de kippenvrouw) en Diuwke werd helemaal verliefd op een geit. Dus we zullen er toch wel een keer aan moeten geloven, denk ik.

‘s Avonds was het tijd voor de Cockatoo rodeo, een van de beste jaarlijkse local events! Eigenlijk was de rodeo vorige week, maar toen goot het van de regen (jippie!/ beuh!) en dan reken er zoveel pootjes. Uitgesteld dus. Joke en Paul gingen ook.

Hier zie je hoe hard zo’n start gaat!

voetjes van de vloer…

En let eens op de mensen om die bull heen; volkomen ongeintersseerd, alsof ze staan te wachten terwijl hun vrouw kleding past… Maar die Bull gaat hard!

Bij het Barrel racing was het alweer te donker voor foto’s, en wij hebben maar twee bucking horses gezien- en die vind ik zo gaaf!

Joke en Paul kwamen nog even mee naar huis, waar we in de zwoele buitenlucht (herfst he) wijn en bier dronken. Guts, wat kan het leven toch heerlijk zijn!

chicks…

2009-03-20T10:56:00.000+11:00

onze kuikentjes leven allemaal nog en hebben inmiddels residentie genomen in het nieuwe kippen paleis. Omdat nog niet al het gaas staat mogen ze nog alleen naar buiten onder supervisie.

Dat geeft dus mooie gelegenheid tot fotograferen! veilig bij mamma,

Buiten is het nog best eng…

Het eerste stofbadje…

En Tjits en Ghengis die vertederd/gespannen toe kijken.

4!!

2009-03-15T22:56:00.001+11:00

Nee Nee Evi, KYRA is jarig!!

En dat vieren wij met Sangria!!!!!!!! (terwijl het buiten regent)

Er was een heuse fairy (achter de bloem) die gelukkig ook slangen en… Piraten in haar repertoire had zitten.

Ook voor het konijn waren er genoeg pannekoeken gelukkig (nog maar 128 te gaan jongens!!)

Terwijl Inge even het fantastische geluid van de grommende Bratz baby probeert te ontcijferen.

OK, zo moeder zo dochters misschien, maar ik heb niet een foto van de fairy genomen… Sorry Marieke!! Het was een heel leuk feestje, en wat kun je toch lekker koken… volgende keer zeggen voordat je de kaas op tafel zet hoor…

Eng!!!???

2009-03-14T18:41:00.001+11:00

Ineens waren er allemaal heksen, skeletten en vampiers bij ons in huis… Maar ze kwamen beladen met kadoos. Natuurlijk namen we ze wel allemaal gevangen en ze mochten niet zomaar weg, ze moesten ontsnappen aan het enge woeste bos, waar griezels, draken,monsters en trollen wonen…

Maar eerst ~~taart~~ vleermuis. Met frogpee met dragonslime erin.

Elkaars gevangenen ballen kapottrappen,

En met knapzak eropuit.

Maar pas op voor de Reus die je vinger eraf wil hakken. (een slimme heksen moeder stopt daarvoor een twix in je knapzak)Maar oh jee, een stuk verder is die griezel weer;

en als hij je dan een hap bloed te eten geeft (anders mag je niet door)… Dan kan je beter door vluchten naar de trollenhut; Waar een schat ligt! En een trollensoepje staat te koken.

Voort gaat de tocht;

Naar een plek waar een exacte afstand uitgemeten moet worden om verder te kunnen.

Voor we eindelijk het bos uit zijn, en helemaal vrij!!!!

Maar er moeten nog wel wurmen van een touwtje gehapt worden!!

Labour day weekend..2

2009-03-09T23:07:00.001+11:00

En Maandag waren we nog steeds allemaal vrij… We waren uitgenodigd door Shane en Lisa, die veel-huis bezitter zijn, om naar Coronet bay te komen, hun beach shack. Shane had zijn telefoon uitgezet, dus zijn we maar op de bonnefooi gegaan… Maar wel met wat pets op sleeptouw!

Eindelijk tijd om de kleintjes de zee te laten zien! Na ze even te laten wennen, zadelden we Portica op. Zij was eigenlijk nog minder onder de indruk dan Donder- die is meestal voor helemaal niks en niemandal bang, maar dat water…. Rustig maar jochie…

Portica deed het prima; ze trotte zelfs langs de kust alsof ze nooit anders gedaan had! Tjits vermaakte zich ok prima.

Shane en Lisa waren inmiddels ook naar het strand gekomen, maar ja, het was beer o’clock, dus wat doe je? Naar huis!

Dus mochten de ponies in de achtertuin, ze maakten het gras lekker kort en bemestten de vegie garden. Lisa was erg blij.

Jammer genoeg is labourday maar een dag, dus moeten de meiden morgen weer naar school. Het was dus tijd voor een vroeg ‘diner’, op het gras in de voortuin.

7 maal fish and chips please!

En voor ons ook wat;

Labour day weekend..

2009-03-08T22:40:00.000+11:00

Wat het precies is weten wij ook niet, maar je hoeft in ieder geval niet te werken…

Vrijdag kregen we Kurt op bezoek- gezellig! Met Lottie en Pippa bleef hij slapen, en de meiden konden het prima vinden. Wij ook, het werd alleen een beetje laat… Normaal niet te beroerd voor een uitdaging, koos ik vandaag gewoon voor …vega burgers. Met brood, en sla.

Zaterdag bleef Kurt helpen het kippenhok bouwen, en Diuwke reedt Potica, wat ik erg leuk vond. Ik geniet er van als mijn ochters mijn pony rijden, maar ze moeten het natuurlijk zelf ook leuk vinden! ‘s Middags gingen we nog een paard kijken, het wordt tijd dat ik ook van mijn paard kan genieten, maar die moet er wel eerst komen… Na mijn val vorige week ben ik een beetje voorzichtig, en deze werd het ook niet. Bij de buren hebben champagne gedronken om dat te vieren.

Zondag was er weer een feestje; het Melbourne food and wine festival. Heel erg vervelend, een entreeprijs voor een eindeloze stroom heerlijk eten… Met vrienden is dat natuurlijk helemaal top! Jeroen en ik vonden elkaar in de oesters

Na al die steaks, garnalen, lamsboutjes en salades, pastte er nog best een suikerspin bij!

De rij voor het schminken was een beetje lang… Maar het resultaat was er dan ook naar!

Inge doet heel erg haar best er niet etend uit te zien- Maar dat is heel moeilijk als alles zo lekker is! En bregje scoort haar 3e eh… 4e ijsje.

beven.....

2009-03-06T21:31:00.002+11:00

Zaten we lekker te eten.... schudt het huis. Maar dat bleek de aarde....

Earth tremor rocks metropolitan Melbourne

* Adrian Lowe
* March 7, 2009 - 9:15PM

Melbourne has been rocked by an earth tremor, with worried residents reporting buildings shaking across the metropolitan area.

The tremor was felt at 8.55pm and measured 4.7 on the Richter Scale, according to the US Geological Survey.

It was centered 5.5km north-west of Korumburra in South Gippsland and was 8km deep.

Householders from Reservoir, in the city's north, to Kew and Cheltenham, southeast of Melbourne, said they felt the tremor - which lasted a few seconds.

A spokeswoman for Victoria Police also said there had been an earth tremor but said there were no reports of any damage immediately after the incident.

Further information and comment was being sought from Geoscience Australia, which monitors earthquake activity.

with AAP

Voor ons voelde het... net als een vrachtwagen die langs ons huis in de venestraat reedt...

Eindelijk…

2009-03-04T11:23:00.001+11:00

En toen begon het, net toen we buiten een ijsje aan het eten waren; dikke druppels. Eerst bleven we zitten, maar al sne werd het te erg, en stonden we vanonder de veranda te genieten; wat een wonder, en hoe welkom!

Het is plaatselijk, weten we, de branden zijn nog enorm groot, en nog lang niet geblust, maar het geeft zeker verlichting.

Wij hebben de hele nacht heerlijk liggen luisteren naar het tikken op het dak. Onder de overlopende goten staan emmers die water opvangen (de goten zijn nog afgestopt) zodat ik overmorgen, wanneer het weer heet is, nog een keer mijn plantjes kan verwennen.

Voor ons is een gevaar geweken; dat van een grasvuur. Wat het wel gelijk een stuk veiliger maakt.

Terwijl ik dit tik vliegt er weer een blushelicopter over. Zo zie je maar weer…

brand- houdt het nooit op?

2009-03-02T16:07:00.001+11:00

vanmiddag kregen we een sms’je; Morgen worden de ergste fire-conditions verwacht sinds ‘black Saturday’ zoals het inmiddels heet. Winden van 150 km p/u, en met de branden die nog aan zijn, en de stomme mensen die rondlopen, wordt het ergste verwacht. Sterker; door de winden kunnen de blusvliegtuigen niet vliegen, denken ze, dus dat kan echt heel erg vervelend worden.

De meiden zijn weer vrij (alle scholen in ‘fireprone' areas gaan dicht), morgen en waarschijnlijk woensdag ook. Ze waarschuwen over internet, radio en Tv (en sms dus) dat er wordt verwacht dat bomen die tot nu toe bleven staan, maar verzwakt zijn door droogte, brand en wind. ‘Als je wilt vluchten, doe dat vanavond, en niet morgen’, wordt er gezegd.

to be continued…

drie uur ‘s middags; inmiddels stormt het, en valt de stroom af en aan uit. Maar het is nog steeds niet verschikkelijk heet, en het druppelt af en toe. Mensen bidden hier echt voor regen, iedereen hoopt op een beetje, liefst drie dagen solid rain. Door de wind vallen er overal bomen om, dus veel wegen zijn alweer afgesloten.

De aanboden van verblijf adressen stromen binnen en zijn hartverwarmend, de meest opvallende van vrienden uit Coldstream, waar zaterdag 7 feb alles is afgebrand, behalve het huis, onder het motto; er valt hier niets meer te branden, dus wij zijn veilig!

beroemd!!! (nou ja…)

2009-03-02T10:26:00.001+11:00

En een heeeeel klein beetje overdreven misschien? Ben benieuwd naar het verhaal. Even voor de duidelijkheid; deze mevrouw heeft mij keurig gevraagd om een interview en foto’s. (ik had nog nooit van het tijdschrift gehoord) Maar wat ze ermee gedaan heeft heb ik nog niet gezien. De info komt dus van mij – in tegenstelling tot wat het AD heeft gedaan; jatten en mij niet op de hoogte stellen, laat staan toestemming vragen…

kip en peerd.

2009-03-01T21:08:00.001+11:00

Rice (of Milk) zit al een tijdje op eieren, maar de moed hebben we opgegeven. Het schouwen eerder leek te wijzen op 4 bevruchte mini eitjes, maar ja, er kan van alles misgaan…

Maandag hadden de piepjes uit het ei moeten komen, maar toen ze er vrijdag nog niet waren keken we elkaar eens ernstig aan. 21 dagen staat ervoor. Het plan was toen; bevruchte eieren kopen en die eronder leggen, kijken of dat beter gaat. Maar meneer Macclesfield zei dat dat geen goed plan was; slechte eieren in deze tijd van het jaar, dus ontbroedsen, maar laat haar eerst nog maar een paar daagjes zitten, was het advies. (in Nl hebben we een hen gehad die een half jaar ‘zat’ dus we hebben slechte ervaringen met ontbroedsen)

Ook Ann Harrison, die we op de show tegenkwamen, zei ‘ laat haar nog maar een dagen zitten, de kippen weten het meestal beter dan wij mensen. Net alsof het hun natuur is…’ (wink)

Nou… Vanmorgen gingen we op pad, en Tjits liep nog even langs het hok, en vond dat Rice (of Milk) wat hoger zat dan normaal; geen platte pannekoek meer… Gelijk kijken natuurlijk, en wat ligt daar? een half ei!!!!!

Jeeeee!!!! Joepie!!!!!!! en kijk eens wat een poepies?? Zelfs het ei dat ik steenkoud naast het nest vond, omdat het er uitgerold was, is toch een kuiken geworden.

Toch een soort van thuis gekomen met een dier na de show van gisteren, als Ann niets gezegd had, hadden we de eieren vast weggehaald.

Daarna gingen we iets grotere diertjes bekijken; Clydesdales. (ooooh!)

Wat een lieffie!!!

Dat vind ik nou gewoon onwijs mooi!

De Carlton Draught car.

En nog wat echte ploegen, getrokken door echte paarden….

Daar krijgen we gen genoeg van. Oh ja, toch wel, als het gaat regenen, en we terug willen naar onze kleinkinderen.

Niet met een diertje thuisgekomen na deze show…

out with a bang!

2009-02-28T20:43:00.000+11:00

Cas en Neil gingen weg, maar eerst brachten ze de allerlaatste uren in Oz door op de Berwick show.

Het winnende schaap. (of de tweede plaats- we begrijpen de code rood-blauw-wit niet)

En de leuke geiten;

Het beoordelen van de koeien (alle rassen en alle maten)

En natuurlijk de honden show- onze favoriet. En zien we daar de pappa van Ghengis? Jawel!!

En de pinto’s (gevlekte paarden). En zien we daar de pappa van Portica? Jawel!!!

Ik ben bezig Portica over te zetten op mijn naam, en dan lopen we de volgende keer ook mee. Kijken wie er dan wint. Vader of dochter (of broer).

En dan is het helaas tijd voor afscheid. Jammer, het waren gezellige dagen. We missen broer en outlaw nu al.

Gelukkig zorgt Ghengis’ pappa nog even voor een hoogte puntje. Hij springt uiteindelijk 2.30 meter. Zoals dat hoort op een show hebben we alvast geregeld dat Bill op zoek gaat naar een vader voor onze aanstaande puppies, want dat moet geen gerelateerde hond zijn. Maar wel een lieve.

Thuis laat Ghengis ook nog even haar kunstjes zien.

Milk (of Rice) went al aan het oplopen met de haan.

en dan zoiets…

2009-02-27T16:53:00.000+11:00

Houden we de hele tijd de bosbranden in de gaten; gaat het mis in Emerald! Een mevrouw wilde benzine voor haar generators halen, maar liet de jerry cans in de auto staan (zo zwaar anders). Door statische electriciteit vatte de benzine vlam, ze probeerde de kan nog uit de auto te trekken, maar het klotste over de rand.

Poef! drie auto’s en een benzine station weg. En we hadden er maar een in Emerald…

Hot…

2009-02-27T16:43:00.000+11:00

Vrijdag was weer een hele enge dag; tenminste, dat werd overal aangekondigd. Omdat er al zoveel branden zijn, de temperatuur heel hoog zou zijn, en de winden hard waaien. Eigenlijk dezelfde omstandigheden als wat inmiddels ‘black saturday’ heet. Eigenlijk zijn wij, en met name Arthur al de hele week bezig om nog meer ‘fire ready’ te worden, wat vooral inhoudt; opruimen om het huis, de schuur met alle verhuisdozen leeghalen (we verdedigen het huis, verder niets) en, jawel; internet en radio. Maar niet meer zo heftig als eerst. Bovendien kwamen Cas en Neil terug van twee dagen great Ocean road, die kiezen ook steeds de slechtste dag om hier te zijn.

Zelfs de kinderen kregen vrij van school; de department heeft besloten dat de scholen indeze regio niet te verdedigen zijn, en daar kan ik me wel wat bij voorstellen; als al die ouders ineens hun kinderen op willen halen als ze (te laat) besluiten te evacueren! Maar het maakt het wel griezelig; als officieel besloten wordt dat het een enge dag is…

Uiteindelijk viel het mee. Overal stonden firecrews klaar (hier in Cockatoo stonden 8 wagens op de oval, klaar om het national park te blussen) dus de branden die uitbraken (ra ra, hoe komt dat? Zou je ze niet?) werden snel geblust. De temperatuur valt ook mee, Rond 1 uur raakt het kwik de 34, maar niet de voorspelde 38. De wind valt ook mee, en de ‘Change’ (het draaien van de wind, die alles onvoorspelbaar maakt) komt uiteindelijk om elf uur, als wij allang aan ons XXe glaasje wijn zitten. Gelukkig. Want rijdend door ons gebied de afgelopen week besef ik mee heel goed; je kunt niet weg als het eenmaal brand. Op een normale dag, zonder veel verkeer kost het je een half uur om uit de bomen te komen. Dus eigenlijk is ons huis wel zo’n veilig plekje. Neil en Art werken aan het kippenhok. En als ik even een kijkje neem, realiseer ik me dat onze kippen straks het kippenhok met het mooiste uitzicht van Australie hebben!

Kijk, da’s hot!

Terwijl Neil en Art hard werken (en ik ook, poep scheppen, tafeltje schuren, tuintafel in elkaar zetten) kookt Caspar een afscheidsmaal. Kijk, dat is nog eens leuk; hard werken, douchen; feestmaal!

En een bijzonder mooie lucht weer. (wat bushfires al niet doen voor het vakantie gevoel…)

fire danger

2009-02-24T14:22:00.000+11:00

Maandag was weer een ‘high fire danger’ dag. Dat betekent; toch maar weer de badkuip vullen met drinkwater, repen klaar leggen achte de schoorsteen, en zorgen dat de ponies drinken hebben als ze in de boven paddock moeten.

Verder radio luisteren en internet kijken. Het stomme is; we hebben er niets van gemerkt maar achteraf blijkt het vuur dichtbij geweest te zijn (wat is dichtbij- dat heeft allemaal met de wind te maken). Want, wat ik al tegen Art zei; als er een high fire danger dag wordt afgekondigd, kan je er donder op zeggen dat iemand met een lucifer een nationaal park intrekt. En ja dus; Lysterfield park, drie keer aangestoken. En omdat bij Upper ferntree gully een sukkel met een powertool moest werken (wat verboden is) ging ook daar het een en ander in de vlammen op, wat samen zorgde dat de vluchtwegen vanuit Emerald zo’n beetje afgesloten waren. Nogmaals; wij merkten er niets van, maar vrienden van ons stonden plots vast op Wellington rd, en dat is dan ineens heel eng; aan allebei de kanten brand. Ok, we zagen wel de rook…

Caspar en Neil die net terug kwamen van Tasmanie, wa ren gelukkig voor die tijd bij ons aangekomen, en zaten lekker een biertje te drinken toen ik met het nieuws thuiskwam. Zo lekker, bij Cas op schoot!

Verder gaat het leven ook gewoon door; Dinsdag een appelboom planten, (fruitbomen zijn veel minder brandbaar dan gumtree’s, en werken als een soort vonkenscherm. Over 5 jaar werkt dat hopelijk) en lekker uit eten! En het was vooral Neil die het harde werk deed….

En nog een keer bij Cas op schoot…

Het is niet over….

2009-02-19T11:59:00.000+11:00

Het lijkt hier rustig, want de brandlucht hangt niet meer in huis, en het is niet meer zo heet. We luisteren minder naar de radio, want uiteindelijk kan je spannings boog ook maar zo lang zijn, en wordtje op een gegeven moment gewoon hartstikke moe van de alertheid.

En dan zit je lekker bij paardrijden, en komt Bregje zeggen; Kijk mam, brand… Niet vertellen hoor… En inderdaad, achter de berg is een heel klein rookkolommetje.

Maar als dat 10 minuten later een grote rookkolom is, wordt het ineens een beetje eng.

En als het dan 10 minuten later nog een beetje groter is… Dan is het moment aangebroken om even iemand te bellen met Internet. Alsjeblieft Marieke, wil je even kijken?

Het komt niet onze kant op- maar wat groeit die rook snel zeg.

Gelukkig komen Tjitske en Katie gauw terug van hun ritje. En zij hebben nergens last van.

Thuis het er effen uit drummen, het is wel leuk zo’n draagbaar radiotje (moest natuurlijk aangeschaft met die branden-maar is daarna ook best fijn!)

tegenstellingen.

2009-02-18T19:42:00.001+11:00

Terwijl Victoria nog steeds vecht tegen en debatteert over (en da gaat alle kanten op…) de bushfires, want die zijn nog lang niet uit, heeft Queensland en het noorden van NSW een heel ander probleem; Overstromingen. Dachten ze het ergste gehad te hebben, valt er gisteren 2/3 van de totale jaarlijkse regeval, waardoor sommige dorpen onder 8 meter water staan.

Dat lees je goed ja, 8 meter.

En ik kan vinden dat de huizen in Victoria brandstapels zijn ‘waiting to happen’, er is vrijwel geen huis hoger dan 8 meter, geen paard of koe hoger dan 8 meter, geen kangaroe… Een tweede ramp dus, en omdat dit niet aangestoken is door een mentaal uitgedaagd persoon, is dit een natuurramp.

(foto; Rob Maccol)

Aan kevin Rudd om het klimaat te veranderen. Want het komt allemaal door de ‘uitstoot’, hoewel de meningen daarover ook ontzettend verschillen… Zo is inmiddels duidelijk dat de termieten populatie hier, een flink aantal hoger CO2 % uitstoot dan alle auto’s en fabrieken etc bijelkaar. Interessant he?

Even heel kort door de bocht, (maar dat doet iedereen na zo’n ramp), termieten worden gegeten door mieren, en door de toenemende agriculture (kappen van bossen) verdwijnen er verschrikkelijk veel mieren colonies, dus meer termieten, dus meer CO2- etc.

en daar valt nog veel meer over te zeggen door heel veel mensen.

Enne, van het volgende, tja, wat moet je daar nog van zeggen… mensen die niks meer hebben, die de ulp die ze krijgen gaven aan mensen die nog net iets minder hebben…. Is dat Australisch??? ik ben – dumbfounded. flabber gasted…

Flood victims give aid to fire victims

Article from: AAP

February 10, 2009 04:00pm

VICTIMS of the North Queensland's devastating floods plan to hand over their aid cheques to the Victorian bushfire disaster appeal.

Vast areas of state's north remain inundated with almost 3,000 homes damaged in the Ingham area alone, a legacy of ex-cyclone Ellie.
As the mopping up operation got underway now that the floodwaters are starting to recede, the federal minister in charge of the flood operation, Dr Craig Emerson, toured the area on Tuesday.
And he was clearly touched by how many of the residents he met were talking about the Victorian bushfires.
``They know they've been through trying times here but there's a lot of sympathy and support for the Victorian bushfire victims,'' Dr Emerson told AAP.
``Indeed some of the people who are getting assistance here are going to give it to the bushfire victims, which I think is a wonderful tribute to the Australian spirit.''
Hinchinbrook Shire Council spokesman Dan Hoban also said that as council and emergency workers inspected damaged homes much of the talk among residents was about the bushfires.
``People are saying that as soon as they get themselves together they are going to help Victoria,'' Mr Hoban said.
More than 1200 people, many of whom have been isolated until Tuesday, have sought assistance from the recovery centre in Ingham over the past two days.
All kinds of debris, including things like couches and even washing machines, have been found on Ingham's roads by council officers assessing the damage to infrastructure.
After peaking at 12.2m twice in one week, the Herbert River at Ingham has fallen to 9.55 metres and was expected to dip below eight metres by midnight on Tuesday.
Army trucks are streaming in to help with the recovery with two Australian Defence Force Black Hawk helicopters on hand.
The council is distributing bottles of disinfectant to residents to help reduce health risks associated with mould that is expected to grow inside many houses that were flooded.
The weather bureau is predicting more showers for Thursday and Friday, but was not expected to raise water levels again.
In Brisbane, state parliament returned for the first time for the year and question time was suspended to allow MPs to speak on the flooding and Victorian bushfires.
Premier Anna Bligh said Queenslanders would stand by those facing a long recovery from both the fires what had taken at least 173 lives - and the flooding, which had claimed seven lives since November.
``There has been so much pain associated with these disasters that many of us will marvel at how much the human heart can bear,'' Ms Bligh said.
``Our own hearts reach out to those whose lives have been torn apart.''
Two-thirds of Queensland remains flooded, with 36 councils declared disaster zones.
Defence Force aircraft are still dropping off thousands of ration packs to flood-bound areas.
Gulf of Carpentaria communities such as Normanton and Karumba expect to be isolated for another two months.
The federal government on Tuesday made available Queensland's $1.3 billion share of housing funds in the second stimulus package for flood relief.
And some of the $14.7 billion set aside under the Building the Revolution program will go to repair and upgrade schools

Leuk/ niet leuk.

2009-02-15T15:04:00.000+11:00

Zaterdag was een dag van extremen. Tijd voor de appeloogst!!

Tjitske heeft alle appels van onze boom geplukt, en dat moest natuurlijk gefotografeerd;

‘s Middags liep ik even naar het konijn, om water en voer te checken, want ik kan de meisjes daarin echt niet vertrouwen, en vond haar ogen wel erg rood. Toch maar even binnen gehaald, en uiteindelijk besloten naar de dierenarts te gaan. Buckwheat had rode ogen, gezwollen oren, kuchte een beetje, maar was verder erg levendig en viel aan op aardbeien en peer. We hadden dus goede hoop. De dierenarts niet; Myxomatose. Waarbij direct beelden van waterschapsheuvel over je heen rollen… Vreselijk.

Blijkt dat je hier je konijnen hok musquito proof moet maken, want die dragen het over. Wilde konijnen zijn inmiddels immuun, dus alleen geprikte tamme konijntjes worden nog ziek.

Natuurlijk wilden we buckwheat beter maken, maar de arts gaf maar 10% overlevingskans. En toen was het aan kleine Diuwke om de besissing te nemen; Wat is het beste… Diuwke wilde dat Buckwheat lekker ging slapen, en geen pijn meer zou hebben.

Het is verschrikkelijk naar om een levend pluizig konijntje bij de dierenarts achter te laten, en het een half uurtje later helemaal slap, maar nog warm, gewikkeld in een handdoek weer op te halen. Er was geen tranenknopje voor nodig, ik wordt daar verschrikkelijk verdrietig van.

Uit!

2009-02-13T13:32:00.000+11:00

Het komt misschien een beetje raar over, in iedere geval wel op ons, maar Vrijdag gingen we uit! Neil die de ‘legal shit’ doet voor sommige zangers en musicals had voor ons kaartjes geregeld voor Billy Elliot. Hartstikke leuk!! Eerst gingen we natuurlijk wel wat eten en drinken in Melbourne.

CAs in zijn ei.

Zijn wij gek, of echte country bumpkins?? we staren naar de luiers die paarden hier dragen…

Echt chinees eten bij ‘ons’ restaurantje- oei wat lekker!!

Country bumpkin of niet, wij weten ook wel dat je geen foto’s maakt bij een musical… Dus dan maar zo;

Het was ontzettend leuk! (en wat weten ze altijd goed op je tranen knopje te drukken…)

Aan het einde was er uiteraard een collection voor de bush fire appeal, en Neil lichte wat tipjes van de sluier op, over het trainen en casten van zo’n musical. Tjitske wil namelijk nu musical ster worden. Maar NIET op ballet!

Daarna ginen we wat drinken, bij een bar- Tjits maakte wel veel mee ineens, maar viel uiteindelijk toch om van de slaap. Terug naar Cockatoo dus, en de jongens lieten we achter in die enge grote stad.

brand dag 7 +phillip island.

2009-02-13T13:06:00.001+11:00

Vanmorgen zijn alle threat messages ingetrokken, er zijn geen communities meer in gevaar. Wel zijn er nu discussies over het loggen van state parks- opheffen die parken, dat is allemaal maar eng voor de mensen die besloten die ze daar wilden wonen… eh??

Misschien iets meer informatie is wel op zijn plaats voor zo’n beslissing wordt genomen- over de functie van bomen bv. Of maken we van Victoria ook gewoon een woestijn? Er ligt een dikke laag rook over de vallei, zelfs aan de west kant en het ruikt hier verschrikkelijk naar brand…

Op de primary school van de meiden is het vandaag ‘out of uniform-day’. De bedoeling is dan dat je een gold coin donation doet, (de logica snap ik niet helemaal) waarvan de opbrengst voor de bushfire appeal is. Dat snap ik weer wel, dus daar doen we aan mee. Ook goed voor de meiden, denk ik, om daar eens over na te denken. (ik had hen natuurlijk ook wat uit hun spaarpot moeten laten halen, bedenk ik me nu!)

Wij proberen hier ook te doen wat we kunnen; we hebben paddocks en guesthouse opgegeven als nood accomodatie, en ik heb me opgegeven om iets met kunst te doen, voor als kinderen daar zich vervelen of behoefte hebben aan structuur. Ben benieuwd of daar nog wat uitkomt.

Phillip island was gisteren toch erg fijn om heen te gaan- het is altijd leuk om al dat moois te laten zien, en wat is het indrukwekkend, die kust. Ik kan er geen genoeg van krijgen.

Zelfs Diuwke mag op de nek!!!

Wat is het leukste als je naar een heritage boerderij gaat? natuurlijk de kipjes!! En Suzie, de clydesdale, maar oei, wat is haar hoofd groot!

maar ook zoooo lief!

CAs en Neil vinden de kust gelukkig ook mooi. En bregje heeft weeer geluk! (En Neil ook, want Bregje beschermt zijn ontzettend kale hoofd, want hij heeft bijna geen haar, en dat is natuurlijk heel koud! legt ze uit.)

we leven nog!

2009-02-12T22:29:00.001+11:00

De branden zijn nog aan het branden, maar alle threat messages zijn warings geworden. De CFA probeert het vuur in de state parks te houden, door containment lines te maken en backburning; stukken in brand te steken die ze makkelijker kunnen controleren, en als het wild fire straks komt, is al de brandstof al op.

Er schijnen op dit moment geen communities in gevaar te zijn. Wel wordt langzamerhand de grootte van het drama duidelijk.

Na 5 dagen continu radio luisteren zijn we moe. en, we hebben international bezoek, dus gaan we op pad; naar Phillip island. (ondertussen natuurlijk wel de radio aan) Churchill island zien, de Nobbies (stikt van de Nederlanders) en natuurlijk de pinguins!

Maar daar is Art nu met Cas en Neil, en ik ben alvast naar huis met de dames. Het huis staat nog! Hij heeft de camera, dus even wachten….

brand 4(dag )

2009-02-10T23:35:00.001+11:00

zo kijkend naar de lijst van branden, de vernietiging; voorlopig hoeft er niemand op bezoek te komen. Alles waar we jullie mee naar toe zouden nemen, omdat het hier zo mooi is…. is weg.

Kijk; als je mijn blog ook nog via een andere link wil lezen;

http://www.wereldomroep.nl/actua/regio/azie/bgaustarlie/australische-weblogs-bosbranden

Staat Art zomaar met foto en al op de site van de wereldomroep!

En, er blijft natuurlijk heel veel moois over, maar de verwoesting is zo vreselijk!!! Het slee- en ski gebied dichtbij, het Statepark hierachter, waar je kunt 4wd-en… Aan de andere kant; het strand ligt er nog! Maar de toekomst waar we stiekem over aan het denken waren; het Gembrook hotel kopen, en het bloeiend maken als toegang tot het Bunyip state park, is misschien niet zo’n goed plan nu. Het drukt je wel op de realiteit van Australie.

(Har, dat cool climate rainforest, waar we wandelden omdat jullie behoefte hadden aan ‘groen bos’ (ipv de verbrande Grampians)–weg.)

De australische community is fantastisch; Er is al bijna 32 miljoen opgehaald door mensen, en er is een eindeloze stroom van goederen onderweg, die overal vandaan komt. Voer voor dieren, kleding, eten, ongeloofelijk! (red cross.com.au, maakt duidelijk waar je kunt doneren)

Aan de andere kant komt nu in het nieuws; mensen die ‘charity’ fondsen oprichten voor zichzelf, huizen die nog staan die leeggehaald worden door ***(onuitspreekbaar) mensen. Continu zijn nu op de radio oproepen voor spullen die nodig zijn; blikken eten, ondergoed, en; pakken voor mannen zodat ze naar begrafenissen kunnen. Gelukkig komen er ook heel langzamerhand weer reclames en zelfs nieuws van buiten Australie.(zoals dat australie een punt verloren heeft in een internationale cricket wedstrijd- het blijft wel australie he?) Dat geeft toch aan dat er niet alleen maar waarschuwingen afgegeven worden.

ABC radio is ook ontzettend goed voor mijn topografie; hoe anders had ik ooit geweten waar Native Dog Creek lag? Het stratenplan van Gembrook kennen we nu ook redelijk; het wegen waarvoor nu waarschuwingen worden afgegeven, liggen 9 km oost van ons. Nog steeds aan de veilige kant dus.

Victoria brand 3 (dag 4)

2009-02-10T14:13:00.001+11:00

174 doden, in een heel klein gebied, Die arme mensen die nu naar lichamen aan het zoeken zijn!

De wind blijft richting het noord-westen staan, wat voor ons goed nieuws is, en vandaag zijn alle waarschuwingsberichten ‘downgraded’. Wij nemen het zekere voor het onzekere, en hakken met bloedend hart, planten om direct om het huis. Door de hitte van de afgelopen weken waren ze zo uitgedroogd, en door zon en hete wind waren veel bladeren al letterlijk verbrand van binnen. Gevaarlijk dus.

Tegen de middag neemt de wind toe en daarmee de branden in het noord oosten van ons. De richting is nog niet gedraaid. Art heeft voor de zekerheid maar een tweede brandslang gehaald, je kunt maar beter zeker zijn.

Verder wil ik iedereen bedanken voor de eindeloze stroom mailtjes en reacties; super!! En, mocht het mis gaan komen we zeker jullie kant op (Jeroen, Victoire, Lisa) Gelukkig zitten we voorlopig goed. Alleen zullen Caspar en Neil een stuk minder uitkijken naar hun bezoek; zij komen, als ze nog durven, morgen ochtend aan, voor 2,5 week.

Iemand geinteresseerd in rozen??

Dit is een hele handige voor mensen die het in de gaten willen houden; http://mapvisage.appspot.com/fires/FireMap.html

wij kwamen er zojuist achter dat het brandt in Mt. Burnett… die gaan we dus wel in de gaten houden. brrr…

en tien paniekerige minuten later; Mt Burnett was vals alarm…

Art duwt wat bomen om..

en zaagt ze in stukjes.

Vreselijk; (hoe klein drama’s kunnen zijn) De fairy-wrens zijn vreselijk in paniek en zoeken hun schuilplaats; en het zijn zulke mooie kleine vogeltjes…

Maar op een vrolijke noot; Tessie (dochter van vrienden) heeft een losse tand!!!!!

update 9 uur; 181 doden….

Victoria brandt 2 (dag3)

2009-02-09T19:29:00.001+11:00

Het is een koude dag, Victoria brandt maar je ziet er niiets van. Wat doe je? Kinderen naar school, krant kopen, boodschappen, dierenvoer… Iedereen die je spreekt kent mensen, heeft ervaring, heeft net zijn huis verkocht in Marysville (niet iedereen)…

De dierenvoer meneer heeft zijn paddocks met 14 paarden leeggehaald, en is te voet naar Berwick getrokken, waar mensen spontaan aanboden een paard in hun suburban tuintjes te zetten. Mensen in Narre Warren hadden op een gegeven moment genoeg van al de indrukken, trokken de gordijnen dicht, zetten een DVD’tje op, mevrouw moest even naar de WC en ontdekte dat de laundry in de brand stond. Kortom; alles kwijt.

Een ding is duidelijk; Dit vuur is meer, veel meer dan iemand ooit had verwacht. Inmiddels 131 confirmed dead. Ze waarschuwen voor flying embers, maar dat is een understatement; volgens mensen die erdoorheen gekomen zijn, is het een zandstorm van brandende stukjes, die dwars door alle kieren van je huis gaan.

Vandaag dus; schoongemaakt (geen brandbare spullen buiten) , in huis, en internet gekeken, radio geluisterd, zoooo eng is het. Eindeloos veel mensen zijn naar familie, vrienden op zoek.

Zojuist op de radio; Er is brand in Mt. Evelyn, Wandin, brand in Gembrook, en daar zitten we tussen. ( we weten niet of het waar is) Art is vandaag de hele dag beziggeweest om bloed te proberen te geven, kwam thuis en is nu naar een bijeenkomst van de CFA in Gembrook, in de hoop wat te leren. Jeroen; als Wandin blijft branden, staan we zo bij jullie op de stoep, Met varken, ponies en konijn (een heeft het begeven in de hitte) 3 kinderen (en nog wat reptielen) en de foto’s. Je gaat heel anders denken; als je de foto’s ziet, staan vaak alleen de schoorstenen nog. Wij hebben een grote, dus daar gaan we in zitten. Klinkt dat idioot?? we weten wel, na alle foto’s en verhalen, dat een dam, een pomp en wat emmers niet genoeg zijn. brrr.

Het geeft wel prachtige plaatjes…

nieuwe branden zijn ontstaan in the Wilsons Prom, en onder Beechworth, waar we twee weken terug paardreden.

Er is al een iemand opgepakt die branden heeft aangestoken. De meeste mensen hier zijn plotseling heel erg creatief in het bedenekn van straffen. En verder is het ongeloofelijk hoe solidair mensen zijn, het rode kruis heeft in een dag al 2 miljoen dollar binnen gehaald!

http://news.ninemsn.com.au/

http://www.smh.com.au/news/national/i-saw-a-sheep-alight-running-through--paddock/2009/02/09/1234027933369.html

http://www.news.com.au/

http://www.theage.com.au/

http://media.theaustralian.com.au/

state forest in Healseville C Ellen Smith

Update 9 uur; als de wind uit het zuiden blijft komen zitten we goed, als het draait, en uit het noorden komt, moeten we andere plannen maken, vooral als het harde wind is. Wandin valt erg mee, Healesville/ Badger creek kan een probleem zijn (dat is ongeveer een half uur rijden)

Victoria brandt.

2009-02-08T21:50:00.000+11:00

Inmiddels zijn de berichten dat er 40 doden verwacht worden (meer als de firemen in het verbrande gebied kunnen komen.) Heel veel huizen, schuren, boerderijen zijn verloren. Marysville, het dorp waar wee een paar dagen hebben gewoond voor we verhuisden naar Healesville, lijkt weggevaagd. (maar blijkbaar zijn de meeste mensen dar veilig omdat ze het op tijd zagen aankomen.)

Het erge is dat de meeste branden aangestoken lijken, wordt gezegd.

Hier zijn wat links. Het geeft wel een beeld van hoe erg het is.

http://www.news.com.au/gallery/0,23607,5037339-5006020,00.html#

http://www.theage.com.au/photogallery/2009/02/07/1233423552813.html

http://www.news.com.au/gallery/0,23607,5037218-5006020,00.html

http://www.news.com.au/gallery/0,23607,5037208-5006020,00.html#

Update half tien hier; er zijn 84 confirmed dead. Dat zijn er meer dan 26 jaar geleden op ashwednesday- iedereen is in shock. 2 dorpen zijn vrijwel volledig weggevaagd, waaronder Marysville, waar we en tijdje hebben gezeten (en dat maakt het toch anders…) het verbrandde gebied is precies waar we 2 weken geleden doorheen gereden zijn, en het gebied waar we hebben paardgereden is nu in gevaar. Het is heel vreemd…

Waar wij wonen is het gevaar geweken, geen brand in de buurt, en de wind staat de andere kant op. Wij hebben vandaag dus ; opgeuimd, schoongemaakt en ondertussen heel veel radio geluisterd en internet gekeken. Sommige verslagen zijn hartverscheurend. Ongeloofelijk wat een helden opstaan, en wat mensen meemaken. En er is nog lang geen einde aan…

Brand!!!! (wordt regelmatig ge-update)

2009-02-07T22:02:00.000+11:00

Fire crews forced to retreat

By Simon Mossman | February 07, 2009

Article from: Australian Associated Press

FIREFIGHTERS have been forced to retreat from a bushfire burning through a state forest east of Melbourne after the blaze broke containment lines.

Emergency authorities were forced to pull their ground crews out of the fireground in the Bunyip State Forest, 5km north of Tonimbuk, near Pakenham, today because of the escalating risk as forecast strong winds began blowing through the area.
Officials also warned people to stay away from the forest area after recreational four-wheel drivers and trail bikers were spotted heading into the state parkland.
"We put road closures in place because unfortunately we've had people who've tried to go out into the bush early this morning," incident controller David Nugent said.
"It's not a very good idea to be out in the bush today, particularly around the fire area where we are trying to do our work on the fire."
After the blaze broke control lines overnight, Department of Sustainability and Environment (DSE) crews were forced to retreat because of the escalating risk and difficult terrain.
Mr Nugent said the change in tactics meant only aircraft crews were deployed to waterbomb the 165-hectare blaze in an effort to limit its potential, before weather conditions took a forecast turn for the worse.
Country Fire Authority spokesman Paul Little said a forecast change in wind direction later today could mean the fire front grows from one or two kilometres to several kilometres in width, creating more challenges for fire crews trying to contain the blaze and protect assets.
"Right now, we've got crews strategically placed around Labertouche and other areas ready to respond," Mr Little said.
"But what happens later ... we'll have to wait and see. If the wind changes direction, we'll have a small firefront grow into a massive firefront and that won't be good."

dit is een foto van de achtertuin van vrienden van ons (die dus WEL in de fire zone zitten. Als de wind draait is het voor hen verkeerde boel…

update half drie; onze hemel is nu ook grijs… het zonlicht dat er doorheen filtert is heel vreemd goud van kleur. De lucht ruikt naar brand, en het lijkt of er een rook kolom in het noordwesten is. Maar, op de CFA site kunnen we niets vinden. Het zal allemaal dus wel meevallen…

De ponies maar gauw in de top-paddock, want daar groeit geen gras, en is het verste weg van de bomen.

Sillitoe in gouden licht, eet een heleboel wortels om hem af te leiden, en heeft veel modder in zijn hok om af te koelen. (hij krijgt nu ook 3 keer per dag een douche)

Een van de tips van de CFA om je huis vuurveilig te maken is tennisballen in de downpipes te stoppen, zodat je je dakgoot vol met water kunt laten lopen. Wij hebben dus tennisballen gespaard, blijken die niet te passen in rechthoekige pijpen!! (duh) Die hebben we dus maar met duct-tape dichtgeplakt.

Op zich hebben we nog geluk, want het is hier ‘maar’ 43 graden. De radio meldde net 46 in Melbourne centrum, en zelfs 48 op Avalon. (goeie reden om niet naar syney te vliegen vandaag)

De weersvoorspelling is de meest extreme in zeker 25 jaar, en de omstandigheden lijken erg op die van ashwednesday, waarbij een heel groot deel van Victoria is afgebrand, en heel Cockatoo. Er wordt dus gevraagd of iedereen super-alert is.

4.50 PM ;Door de ‘Change’ komen nu berichten door dat de temperatuur plotseling heel erg daalt, tussen de 12 en 20 graden in een paar minuten! Dat scheelt voor de hitte, maar het blijft natuurlijk net zo droog…

De lucht nu…

rond half zeven wordt duidelijk dat de branden dichterbij komen, Er zijn veel branden rond de maroondah highway, die (ver) noord van ons ligt. Maar zo lang de wind uit het noorden komt… Ook in Narre Warren zijn nu branden, en dat ligt zuid-west van ons. Er wordt voorspeld dat de wind naar die kant gaat draaien, wat veel branden van richting laat veranderen.

Je moet je voorstellen; een lang smal front dat van richting verandert, is ineens een heel breed front. Voor ons betekende het; Auto’s richting huis, vanwege al die bomen, maar vooral omdat we twee autokoelkasten hebben…

Goten schoonmaken (vrij maken van brandbaard materiaal). En Radio luisteren. Zolang we nog stroom hebben, want die valt al af en aan uit, omdat ‘ons’ powerstation bij Bunyip staat het nationale park dat al dagen brandt, en vandaag uit controle is gesprongen.

En kijken naar de luchten, die normaal en mooie zonsondergang laten zien, en nu; kolommen van rook. Rechts zie je rookkolommen.

De branden in Narre Warren.

Update half elf ‘s Avonds; de wind is godzijdank gaan liggen, maar desondanks zijn er nogal wat branden in de buurt; Er zijn nu waarschuwingen voor Beaconsfield upper, en dat is hartstikke dichtbij. Als de wind noord oost opsteekt, gaat dat wel deze kant op. Als we richting Melbourne kijken is de lucht donkerrood ipv oranje zoals normaal (normaal?)

We houden de radio goed in de gaten, maar het is wel duidelijk dat er inmiddels 14 mensen door het vuur ingehaald zijn, en heel erg veel huizen verloren. Er zijn nu branden over bijna heel Victoria, en het verspreid zich heel snel.

Updat twee uur ‘s Nachts; de brand in Harkaway, die richting Beaconsfield upper ging, is uit!! Nu kunnen wij ook wat rustiger slapen. Tot nu toe werden we iedere twee uur wakker om da radio te checken.

yeah!

2009-02-07T10:37:00.001+11:00

Mijn computer is terug uit Brisbane, en hij lijkt het te doen!!

ter gelegenheid daarvan, heb ik net een flink aantal postjes geplaatst, dus laat je niet misleiden- even doorscrollen.

Eerste schooldag!

2009-02-02T18:20:00.000+11:00

De vakantie is nu echt afgelopen, en dat betekend; weer naar school! Bregje heeft daar al tijden naar uitgekeken, en we hebben al bijna de hele week haar schooljurk uit moeten trekken. Maar nu mag hij aanblijven, en zij was dan ook de eerste die was aangekleed vandaag.

En dan moet je tassen pakken, en je beker erin, en een pauzehapje… Helemaal gepakt stond ze klaar, en moest toen nog een half uur wachten tot de rest dat ook was. (en het tijd was om naar school te gaan)

De grote meiden vinden het net zo spannend als Bregje zelf; het is zo leuk om alledrie op dezelfde school te zitten!

Kijk; hier is je haakje. Daar moet je tas en je schoolhoed aan.

Maar die moeten we eerst even kopen.

Als het tijd is om dag te zeggen, is het ineens toch wel erg eng. Maar als Lillie binnenkomt is die angst weer helemaal weg.

Het is natuurlijk ook heel fijn als je allebei een grote zus hebt, die je op weg helpt; Toch???

En als India er ook is, wordt Bregje zelfs een heel klein beetje… ohoh, als dat maar goed gaat.

Diuwke heeft ook een nieuwe klas, gelukkig met Acacia erin. En de juf heeft aan iets heel erg belangrijks gedacht!! MrsMac, zoals iedereen haar noemt, heeft wel iets van de energie van Toos, en ziet er eigenlijk ook wel een beetje zo uit.

's Nachts slapen de meiden in het tentje, net als de afgelopen nachten, want het is te heet om binnen te slapen.

even naar de markt

2009-02-01T18:24:00.000+11:00

Op de Dandenong Market koop je fruit in dozen, voor ongeveer 10 dollar per doos. Dat is leuk! Maar daar moet je dan weer wel wat mee doen, want als het buiten 40 graden is, wordt je fruit vrij snel bruin en zacht. Dus;

Chutney, drogen; (in stukjes en in roll ups) en taart!!!

Yumm!!! Gedroogde tomaatjes! Fruitsalade als ontbijt en lunch… en toetje… Appelmoes! Heerlijk die overvloed.